¿Para cando a "e-Relixión"?

OUUUUuuuu...

Seica corren "tempos modernos" coa súa promesa facilidade e felicidade sen fin, a electrónica fará do mundo un lugar idílico e máxico... Elisyum ó cabo.

Pero nese "novo mundo" tamén haberá relixión... quixais unha non tan distante das actuais pero evolucionadas ou quixais unha nova e 'rompedora'.

No caso primeiro veríamos como a relixión actual se transforma en "e-relixión" e as probas da súa chegada irán mais aló da conta de twitter do @pontifex senon que traería elementos mais materiais...

Cecais un e-rosario para leva-las contas do que rezas e mandarllas ó teu perceptor e que saiba o devoto que eres... cecais un e-cilicio para que o teu sacrificio polo ben da igrexa non pase tan desapercibido...

¿Será tan difícil apostatar desa nova e-relixión como se dar de baixa no facebook?

Criticas e notas ás "táboas do laicismo"

OUUUUuuuu... Chucei a nova mais non tiña espazo nin tempo de facer un comentario mais polo miudo así que aproveito que neste sitio aínda me publican o que escribo.

No díario "Público" resumen en 10 'mandamentos' o modelo de laicidade que defenden para a sociedade; eu que son de natural inconformista vexolle alguns detalles que lonxe de darlle forza ós argumentos os debilitan por caeren nunha especie de "catolicofobia" que non é precisa para acadar a verdadeira separación do sistema politico-administrativo da sociedade e a metafísica de calquer relixión.

O 1º e 2º "mandamentos" son en realidade os mesmos e tentan fundamentar unha educación libre de influenzas relixiosas coa que en xeral concordo mais esquece que moitos pais apuntan ós seus fillos en escolas relixiosas non pola relixión senon porque ó seren privadas ofrecen unha "cobertura" que axuda a concilia-la vida laboral e familiar; logo a solución debera vir da man de que o ensino público 'compita' en igualdade nesas "coberturas"... xa sei que a escola non é unha gardería, mais se os pais non teñen con quen deixaren ós fillos... Concordo co argumento das horas lectivas, ningunha asignatura sobre ética, moral, comportamento cívico, valores e/ou deberes e dereitos debera ocupar tanto tempo mais sí que debera existir unha asingatura dese tipo nos niveis obrigatorios.
Sobor diste tema de educación e relixión quero aportar un argumento i é que o simple feito de que uns pais se teñan que manifestar sobre si os seu fill@ vai a relixión (católica) ou "estudio" (que risa de nome) xa é unha violación da súa privacidade pois obriga a manifestar unha adscripción relixiosa; imaxinemos que hai unha asignatura que se chame "Bloque nacionalista" a súa elección ou rexeitamento obriga a facer unha manifestación pública da posible adscripción política dos pais ¿non?.

O exemplo elexido para falar da imposición dos símbolos relixiosos á administración é pouco afortunado porque é doado de atacar: A persoa finada tiña unha confesión relixiosa e os funerais sexan do tipo que sexan sempre os preside o oficiante da relixión que practicaba o finado e senon lembremos o funeral de lady Di. Era moito mais sinxelo insistir en saber qué pinta un crucifixo na mesa de toma de posesión dos cargos políticos de máximo nivel da administración ou que fai un relixioso (católico ou de calquer outra 'secta') "bendecindo" obras de financiamento público. Este tipo de "destete" é o que precisa a socieade sen caeren en prohibicionismos que propicien victimismo dos que verdadeiramente obteñen privilexios desta situación.

Eu defendo a presenza dos dispositivos de seguranza en tódolos actos públicos que impliquen concentración de persoas e a colaboración das autoridades administrativas na organización de eventos do tipo que seña (carreiras populares, procesions etc.) que impliquen a moitas persoas. A utilización de gaitas e farrapos (himnos e bandeiras) non me preocupa porque nin mato nin morro por elas e non me simbolizan nin representan. O problema da "semana santa" é que realmente significa unha fonte de ingresos para moita xente (moitos deles auténticos fariseos) e impulsan a economía de lugares moi concretos pois mobilizan a moita xente en parte non polos actos en sí mesmos senon polos días de descanso que se lle asocian; mais o certo é que a propia natureza dos actos e a data de celebración (seguindo o calendario lunar) demostran o vinculado que está o rito católico coas manifestacions que dí rexeitar como o animismo, o culto solar/lunar etc. Hai pois unha 'Chantaxe' económico-social que favorece a esta manifestación da relixión católica; o único que se pode facer é iren progresando na limitación do seu impacto no calendario disminuindo o número de días festivos nesas datas de xeito progresivo e facendo que a "semana branca" do calendario escolar NON coincida nas inmediacions da semana santa senon fixandoa no xusto medio entre o remate da segunda avaliación e a terceira cadre como cadre a semana santa de xeito que ámbalas avaliacions teñan o mesmo número de días lectivos e non coma este ano... Tamén haberá que manter un xusto pulso entre a conservación do patrimonio artístico e o financiamento de iniciativas sociais e a "entrega de cartos" para o sostemento das cofradías e outro tipo de organizacions con fins exlcusivamente relixiosos e poño como exemplo o "museo das cofradías" de Ponferrada financiado cos cartos públicos e que non soe estar aberto mais ca na dita semana santa e, coido, serve de "almacén" de 'pasos' e pouco mais.

A presenza de relixiosos católicos no exercito... Poder e poder igual a PODER. A min dame mais noxo ver que na asistencia sanitaria pública (porque na privada polo carallo lle pagan nómina ó relixioso) se lle paga nómina con guardias e todo a relixiosos dunha confesión que logo, segundo seña a súa actitude individual, póñenlle pegas a canto 'servizo' se lles debe solicitar para un doente. É un tema difícil de solucionar porque, efectivamente, hai unha maioría de católicos na sociedade mais ¿xustifica eso o financiamento das prácticas doctrinais nos centros públicos?; eu vexo incoherencias flagrantes; seica se argue que hai que dar consolo (relixioso) ós enfermos e axudar ós moribundos... sen entrar en debates sobre o "bó morrer" ou sobre a incorporación obrigatoria de relixiosos desa confesión ós comités de bioética onde poden acceder ós datos sanitarios dos doentes, eu pregúntome ¿porque non un 'servizo' de baptizo nos hospitais?.

Nin que decir ten que a min o do patrimonio me indigna bastante mais tamén me crea inquedanza porque a figura das "desamortizacions" faime un dano tremendo; vexo mais razoable faceren "contratos de cesión" nos que se garanta o uso para os ritos relixiosos en momentos puntuais segundo o calendario local e que o resto do tempo os edificios en cuestión señan responsabilidade das administracions que se encarguen da súa conservación e de decidiren en cada caso usos e tarifas de acceso. Mais dificultades ofrecen os fondos bibliográficos, auténticos tesouros para estudar a enorme parte da realidade que a relixión católica significou na historia e que non se pode deixar estragar.

Sobre a apostasía e a lei de datos ¿debo engadir mais?...

Do tema do emprego dos medios públicos para a tranmisión de actos relixiosos só vou a argumentar que cando "libertad digital" (ou a emisora de TDT que pentence á conferencia episcopal) emita en todo o estado xa non terá sentido que se ocupe espazo público para tales fines pois a igrexa católica disporá na televisión da súa propia canle como xa ten (e varias) na radio. Outro tema será ¿que facemos co resto?; ¿hai que dárlle pábulo á difusión de confesions relixiosas e ós seus actos litúrxicos nos medios públicos? Si se trata de algo fundamental para o respeto á liberdade relixiosa ¿entón porqué non obrigatorio para tódolos medios?...

Vencellado co anterior está o tema do financiamento; a igrexa católica é a única que ten unha ficha para que o estado lle entregue parte dos cartos da recadación do IRPF que lle queiran adicar os seus practicantes; isto volta a redundar no argumento xa sinalado da "proba de confesión" que é que hai sinalar ou non a adscripción a un rito relixioso. Mais, abondando nelo, ¿porqué as 'outras' non?.

!!!Recristo o baptismo é un rexistro¡¡¡

OUUUUuuuu

E tivo que ser un tribunal o que finalmente desfixese a diferenza entre a teoría e a práctica á hora de facer vale-lo dereito fundamental da capacidade de decisión sobor dos seus datos persoais...

Na sentenza queda claro que: Os libros baptimais son ficheiros de caracter persoal e, polo tanto, están baixo o mandato da LOPD.
Que dito rexistro pertence "aparentemente" á igrexa católica.
Que a inviolabilidade dos arquivos da igrexa non é predicable fronte ó cidadan que tenta exercita-lo dereito fundamental a decidir sobor dos seus datos.

Así que os bispos xa poden ir ideando outras estratexias e, na mentres, ir ameazando co que lles veña ó caletre.

Aproveito para vos presentar unha nova páxina sobre o tema (en castelan): Apostasía.es

Nen a Lei de Protección de Datos...

OUUUUuuuu...

Preparando a entrada sobre "Apostatía: a diferencia entre a teoría e a práctica" me decatei por unha banda da confusa situación na que se atopan os que tendo sido baptizados, logo 'comulgados', mais tarde 'confirmados', pode que casados e, alguns, anulados e finalmente sacramentados... resulta que non conquiren que se lles cancele a súa inscripción do rexistro do arcebispado pois, en virtude do concordato de 1973, dito rexistro non é tal (mello dito se lle recoñeceu a súa INVIOLABILIDADE) e; seica, non identifica ós inscritos como practicantes da fé católica....

Polo que se ten optado por solicitar que a dita opción da apostatía se faga constar no dito rexistro do mesmo xeito que toda esa sucesión de actos que SI se fan constar e que, digo eu, confirman a profesión dunha fé relixiosa.

Mais nen por isas; os arcebispados néganse a face-las ditas notas marxinais e a certificalas tal e como sentencia a AEPD. Vese que os nosos DEFENSORES DA FÉ queren manter incólume o número de supostos afiliados pode que co obxecto de esgrimilos á hora de conquerir mais prebendas ou fondos dos gobernos.

Bueno, seria outro aspecto a ter en conta pola xente de CONCORDATO.org para que se garanta o dereito cidadan por riba do dereito dunha organización.

A morte apostata

OUUUUuuuu

Supoño que este tema terase plantexado xa na "vida real" en múltiples xeitos como a morte de xente de outras relixions ou de xente 'mal vista' polos poderes facticos locais; penso, por exemplo, nos mortos republicanos na postguerra inmediata ós que os seus familiares tiveron problemas non xa para celebrar unha cerimonia relixiosa, senon para darlle terra no cemiterio local ou parroquial.

Teño de min que nos modernos cemiterios municipais non se plantexan problemas confesionais á hora de enterraren ós defuntos mais estas situacions se seguen a producir nas pequenas parroquias con cemiterios situados, segundo a tradición secular, dentro do adro da igrexa. Descoñezo si se trata de propiedades comunais (públicos) ou da igrexa que de todo haberá, mais sen dúbida pode tratarse dun detalle fundamental á hora de que un finado pase o resto do días no camposanto da súa parroquia.

Outra cousa mais complicada poden ser os símbolos e inscripcions das lápidas sobre todo no referente a individuos de confesions relixiosas diferentes á maioritaria. A clave semella estar na titularidade do terreo mais todo sabemos como funcionan as "sociedades latinas" e as contínuas interferencias da clase relixiosa e os seus adeptos mais acérrimos para que todo sexa "como deus manda"...ó traveso deles, claro.

Bueno, ó caso, a morte vennos a igualar a todos e as obrigas legais dos nosos parentes e dos poderes públicos levan á necesidade de dar terra en condicions seguras e trazabeis ou, no seu caso, a cremar, e gardar debidamente ós restos do defunto. Polo que non deberan ser estes medos impedi-la toma da opción apóstata.

Unha alternativa á apostatía

OUUUUuuuu

Ós agnósticos, ateos, anticlericais ou simplemente cristians en desacordo coa xerarquía da igrexa e a súa descomunal hipocresía aceptando e apoiando ós que teñen TODO mentres lle falan das virtudes cristianas á xente de a pé. A todos estes só nos quedaba a alternativa de nos borrar dos rexistros (apostatar) da igrexa para non ter nada que ver con ela mais...

¿Pensastes que o do "Bureau-fax con acuse de recibo e certificado de contido" das telefónicas era un xeito de impedi-la baixa de contratos abusivos?; iso non é nada comparado co complicado que é a apostasía sobre todo si non vives no territorio no que fuches babtizado...

Porque a igrexa sae rápidamente clamando pola liberdade de consciencia dos pais para que se poda "obxectar" fronte a nova asignatura da educación primaria 'educación para a cidadanía' mais nunca recoñeceu nen ofreceu ese dereito respecto á asignatura de relixión e, de feito, os centros de ensino relixiosos (ainda os subvencionados) non ofertan alternativa ó respecto. E menos aínda recoñece o libre albedrío das persoas para se borrar dos seus rexistros.

O certo é que existe un bó número de recuros e fontes de información e divulgación sobor do tema, incluindo unha alternativa puramente galega (ARRENEGO) mais eu, polo problema antes comentado non acabo de facelo.

Nestas veu o vaticano a darme a solución···(que non a absolución)

A Excomunión

Xa sei que non é o mesmo pois a igrexa o describe como unha exclusión parcial da vida da igrexa privando ó individuo dos sacramentos e, polo tanto, do recoñecemento de deus. Mais é unha forma de que a igrexa lle recoñeza a un como 'disidente' e, con elo, lle asigne o dereito a obxectar das súas directrices.
O de conseguila xa debe ser outra cousa; polo momento sei que hai que incurrir en certas faltas que marca o código de dereito canónico para ser condenado a esta "pena medicinal".
A min a que mais me mola é a do CISMA e me gustaría que a relixión que se propuxo entorno a Yolanda Castaño fose aceptada como causa...
Sería unha dupra publicidade que non tería prezo.

Concordato

OUUUUuuuu

No consello de ministros de onte a vicepresidenta informou tímidamente do acordo acadado coa conferencia episcopal no canto do financiamento da igrexa católica. Un acordo que, se cadra, veu algo forzado pola necesidade de presentar antes do mes de Outubro os presupostos xerais do estado no congreso... Así as cousas e tratándose (ó meu modo de ver) do derradeiro ano no que o actual goberno podería presionar sen temor ó "kan electoral" pódese afirmar que é un paso positivo tendo en conta de donde vimos e de hai canto tempo se viña arrastrando esta situación de provisonalidade.

Quedan cousas por mellorar para podermos considerar, non xa un estado láico, mais sí que exista separación real entre o estado e o seu goberno e a igrexa. Por exemplo que este sistema de financiamento, no que o sistema recadatorio das administracions é posto ó servizo do culto relixioso, se poña ó alcance de todolos cultos recoñecidos no estado...

Pode que a Conferéncia episcopal tampouco estéxa moi leda pois tardaron mais de 5 horas en emitir un curto comunicado cos puntos esenciais do acordo "retocados" dende a súa óptica remarcando que a igrexa "renuncia a" cando o pago do IVE e a asignación presupuestaria non eran temas a negociar pois o pago do IVE é unha obriga para TODOS e a asignación era un parche (malo) do anterior concordato.

No foro de concordato.org non hai tanto movimento como sería de agardar dado o alcance da nova respecto ó inmovilismo habitual neste tema. Se cadra ningúen o cree até que se publique no BOE.

Tailandia

No que respecta ó acontecido neste pais non saio do meu asombro en como se está a pasar de puntillas polo tema... O goberno español non valora de xeito nengún o truncamento do goberno elexido limitándose ás recomendacions para os turistas como si de un fenómeno natural se tratase. E os principales persecutores dos golpistas como Chavez (partido popular) semellan nen saber o qué acontece alí.
Os medios transmiten unha sensación de paz e sosiego xeral como se de verdade o principio democrático da elección dos gobernantes non se vise atropelado pola presencia de xente armada nas rúas. Vergoñento.

Campañas

OUUUUuuuu
Cal e area son os resultados da vida, hai derrotas que, sin convertirense en victorias, deixan de selo e victorias que; debido ó esforzo, ás concesións ou á manipulación, son talmente pírricas.
.


Así, coido un éxito en termos xerais o resultado (até o de agora) da directiva sobor da liberalización dos servizos na UE na que Stopbolkestein seguirá a ter un papel importánte na súa vixilancia pois ainda queda moito por andar...

O consello europeo ten que facer outra proposta e alí veremos que sucede...


O 'impass' do Tratado polo que se establece unha Constitución para a Unión Europea causado polo NON de estados tan senlleiros como os Paises Baixos e Francia ten o seu reflexo no cadro de ratificación no que podemos ver como a República Checa, Dinamarca, Portugal, Suecia, Irlanda e o R.U. da Gran Bretaña teñen suspendido o sistema de ratificación ( parlamentar e/ou referendum ) e mesmo en España a suposta reforma constitucional que sería precisa está nunha segunda fila (¿incluirana no "lote Leonor"?). Até o "plan D" semella paralizado á espera dunha decisión do novo goberno alemán.

Eiquí a cuestión será: ¿Convocará ZP un novo referendum si o TCUE é reformado?; ¿Qué argallará o PP para non aliñarse co P$o€?... Agora que lles deu polos referendums; ¿Proporán eles un? "TODOS TENEMOS DERECHO A OPINAR".


Nas campañas abertas hai que estares moi atentos á de Concordato.org pois neste trimestre se deberán produci-las negociacions sobor do sistema de financiamento da igrexa toda vez que a Comisión Europea ten requerido a España para que esta asociación (si, a igrexa É unha asociación) pague o I.V.E.

Os amigos de Concordato.org invitanos para que requiramos da Vicepresidenta primeira e do Ministro de xustiza (encargados de tales menesteres) que se fagan públicas as datas e lugar das ditas negociacions para poderen exercer o dereito de manifestación así como para facer entrega das 70000 sinaturas recollidas até o de agora e; curioso (ou non), que non teñen conquerido nenguha repercusión mediatica...


As campañas contra da monarquía estan a tomar bastante pulo tanto o movemento popular contra da monarquía como o Manifesto contra da monarquía. O autor deste último ten entregado unha solicitude no congreso dos deputados para que se abra un proceso que conduza á terceira república. Podendes descarga-lo modelo en galego i envialo por trámite administrativo (certificado + acuse de recibo).

Agora estase a plantexar unha demanda contra o cidadan Juan Carlos de Borbón perante un tribunal militar por manifestarense políticamente... como lle sucedeu ó Tenente xeral José Mena Aguado sería de agardar un ARRESTO DOMICILIARIO (ou non).


Hai xa ben tempo desto...
Os que pensarades que a miña teima cos RDIF se aproxima á paranoia podedes ter por seguro que en 5 anos levaredes un no peto queridades ou non (senon dentro do corpo...) as contínuas campañas de MEDO no medios de in-comunicación van conquerir que "GH" semelle unha casiña de bonecas...Saberán onde andamos, que mercamos etc... Sorte que o hacking xa nos está a botar unha man.

A aprobación polo parlamento galego da ILP Rios (Iniciativa Lexislativa Popular) é o resultado de outra campaña exitosa pola que sentires optimismo ainda que haberá que seguirmos atentos pois nin o tema das minicentrais está pechado nin era esa a única fornte aberta no eido do conservasionismo en Galiza.

Indefension, inmersión, opción e revisión.

OUUUUuuuu

Nestes días en que as forzas centrípetas anda a argallar como terxiversar a vontade do 90% do parlament de catalunya (¿logo non din que os representantes equivalen á poboación e, por elo, negan o dereito ó referendum vinculante?) eu quixérame centrar en como TOD@S falamos da feira como nos vai nela e facemos causa de liorta aquela discriminación que nos interesa (económica ou ideolóxicamente) e no a discriminación en sí mesma.

Vai uns días Enrique Múgica sacou da chisteira (i é que semella un chiste) unha misiva á ministra de Educación sobor dos "modelos de inmersión linguistica" que se estan a aplicar en cataluña, baleares e ¿galiza?. I é que ó chistoso este preocúpalle só a lesión de dereitos que sofren os que queren usa-lo castelan como lingua vehicular e residen nesas comunidades... para partirmonos.

Dende eiquí non podo mais que proclama-la miña indefensión diante dunha persoa tan partidista ó fronte dunha institución como a de "defensor del pueblo" que se lembra só dos dereitos que lle peta e ignora (como reflexa este informe do consello de europa) a marxinación que ainda vive o galego non só na educación senon na vida cotián. Eis esta o informe do 2004 no que ignora as reiteradas peticions da Mesa Pola Normalización Linguistica i entroques si reflexa como discriminatorias as politicas dos escasos concellos que promocionan o galego coma "lingua vehicular". Seguro que a este o fan membro de honra da AGLI.

E xa que estamos a falar de liberdade de elexir (si claro, sempre que se elixa o que eles queren). ¿Porqué non incluimos na carta á ministra de educación unha petición para que seña o ensino da relixión católica unha opción e substituimos esa hora obrigatoria por unha asignatura de "Cidadanía e convivencia" na que se lle ensine ós rapaces as súas obrigas e dereitos como cidadans i a facer as colas, non tirar lixo ó chan etc.?. Esa opción non lle interesa ó señor Múgica e polo tanto a institución que dirixe (rixe digo eu) fai "mutis".

Con respecto a esta liberdade de elexir e ó polémico trato privilexiado da relixión católica no contexto dun "estado aconfesional" (art. 16.3 constitución española "amén") con "relacions de cooperación" quero facer causa e difundir unha iniciativa cidadan que solicita ó goberno a revisión do concordato coa iglesia católica.
Dende esta páxina (en galego) podedes asinar electrónicamente a solicitude, baixarvos o texto da mesma e baixar formularios en .pdf para recoller sinaturas.
Nos foros podedes opinar sobor do tema e relata-las vosas experiencias.
Coido que é unha iniciativa interesante e, de feito, está no punto de mira do liberalismo capitalista que a ataca co débil argumento de que hai outras relacions privilexiadas (como ás dos sindicatos); si, débil porque en concordato.org ningúen lles impide montar unha iniciativa similar co fin que desexen; só queremos deixar de subvencionar directa e indirectamente a unha institución que tente impor os seus puntos de vista por tódolos medios i emprega a educación para adoctrinar e crear inxustiza social i de xénero.

12/10/2005: Veño de cavilar en que o ensino obrigatorio da asignatura de relixión constitue unha estratexia de "inmersión"; xustamente esa que tanto se critica con respecto ó ensino dun idioma. Polo tanto o que queda meridianamente claro é a falta de liberdade para elexir que é contra o que reclamamos uns e outros i é o que non temos en todo: dende o modelo de estado e goberno até que i en que idioma deben estudiar os nosos fillos.



En derradeiro termo, mais non menos importante quero difundir e facer explicito o meu apoio á candidatura do patrimonio inmaterial galego-portugués a ser proclamado pola UNESCO como "obra prima do patrimonio oral e inmaterial".