Abril non é para os necios

OUUUUuuuu... Hoxe os que viven do pasado saen a reivindicar co noxento tufo da revancha alonxando ainda mais o que ha de vir; hoxe os que queren conserva-lo acadado en xullo do 36 teñen motiovos que os reafirmen pois van "contra eles" e o señor da coroa os ha de protexer...

Onte mesmo puidemos ver unha demostración mais do efecto psicolóxico de que o xefe de estado o sexa por herdanza biolóxica e sexa intocable pola lei: en catalunya se reivindica á "casa reinante" como "símbolo" e se apupa a intervención da xustiza nos seus turbios negocios...

Coido que pasarei sin ver cómo na sociedade na que habito se establece unha DEMOCRACIA na que calquer cargo de representación sexa de elección directa e libre polos cidadans, obrigado a unha completa transparencia nos seus actos (axenda de citas) e contas (de todo o seu núcleo familiar) e baixo a única tutela dos cidadans que o nomean tanto de palabra (falarlle á faciana e decirlle o que se pense que fai mal) como de feito (revocación do cargo por votación); pero espero que acabe por chegar polo ben de tod@s e pola nosa responsabilidade...

Non podo entender que os que se manifestan hoxe non caian na conta de que reivindicar a carón de xente que pide trocos para a política tendo eles os mesmos métodos de elección que critican, sendo pouco ou nada transparentes nas súas axendas e contas, mantendo ós mesmos cadros dende vai 15 anos ou mais. Qué pode trocar alguén que leva 15 anos sen trocar ren?

Fora o borbón si; mais fora tamén o revanchismo como esperanza de futuro... a xustiza non coñece bandos e nunha guerra todos teñen algo de culpables.
Publicar un comentario