OUUUUuuuu... Rematou a mascarada, os farrapos sucios, as encerronas con mal cheiro, os picores e os zurriagazos e é agora cando mais me alegro de non ter a responsabilidade de votar nestas eleccions de galegolandia porque tras 6 meses de campaña descarada o votante queda só diante dun fato de acusacions e promesas que non propostas e moito menos explicacions ou programas (si, eu son dos da verba esa maldita).
"Vou facer" sin dicir como, "imos acadar" sen explica-lo prezo, "Non consentiremos" sen debulla-los mecanismos... é o estilo da política ó que esta proto-democracia nos ten habituados. Os votantes como nenos de teta ós que hai que atraer cun caramelo (ou cunha viaxe) e boas verbas; un insulto á intelixencia.
As campañas cada volta son mais trampulladas contra trampulladas, demostracions valeiras de contido positivo propio e cargadas de ataques e descualificacions a cada unha mais persoal. Que ten de malo saca-la licencia de Patron de embarcación deportiva? seica hai que respostar ós tópicos e non se pode ser político de esquerda e ter 'certo nivel', é mellor ser político de dereita e ter un 'handicap' alto ou ter a licencia e o Iate, non é?.
E por riba houbo a quen lle pareceu mal que se fixera troula coa campaña; eu non o entendo, os políticos puxeron a campaña no entroido, non ó revés. Así que tiveron que aturalo.
Remata este longo "Carnaval" electoral ca derradeira máscara: a da participación, a orde, a limpeza trapala trapala e unha chea de xente carretando xente ou vixiando quen vai ou non a exerce-la súa obriga de votar...malia que o poñan tan dificil.
Pensamentos de meu e comentarios sobor da actualidade en xeral.
Entroido 2009
OUUUUuuuu...Cando semellaba que iamos pasa-lo entroido mais frio e nevado dos que levo ido ás máxicas terras do támega, veu un tempo macanudo para a festa. Nin frio, nin auga, nin neve.
Foi unha festa variada; tradición e novidade cun ingrediente ata o de agora non probado: A campaña electoral. Así que lle demos a todo dende o principio, rachando co Folión do venres.
A saída mais carnavaleira do sábado
Dani sacou o cigarrón con gran orgullo, e pasouno pipa mallando nos "rambos" na praza...
A especial cita do domingo co rei da festa: O peliqueiro
Logo chegou o momento mais esperado dos derradeiros meses na política galega: O debate a 3... O entroido conqueriu que os tres candidatos principais 'baixasen' das farolas para tan especial ocasión e debatiran...
O 'touriñente' non facía mais que dicir: "A plena luz do día, 700 vellos e combrándolle...". 'Dancing queen' Elexiu como tema o "enclavamento do pais, todo enclave de pais para ter ó pais enclavado e que non marche". 'Frijol009' só quería "empezar a ronda de LK's...
Mai o mellor do aspecto electoral chegou coa revelación exclusiva de como se manipula o voto 'inmigrante'....
Tamén houbo, como non momentos musicais para a lembranza eu escollín este "Alalá das mariñas" cantado por Uxía no 'bigotes'...
E momentos televisivos. Por primeira vez conseguin ter un vídeo da farrapada e seguro que se me ve moi ben...
A do luns foi unha noite de éxito sen precedentes...con un resultado de palleira: Todas menos 1 aceptaron a baila. Está claro que incluso as malas novas se dixiren mellor nese ambiente.
O martes disfrutei do momento íntimo dos peliqueiros veterans e as carreiras cos que os vacilan...
Desculpade a lonxitude desta entrada, ben pola contra este entroido se me fixo curto mais abondou para botar en falla ós amigos que non puideron acudir.
Foi unha festa variada; tradición e novidade cun ingrediente ata o de agora non probado: A campaña electoral. Así que lle demos a todo dende o principio, rachando co Folión do venres.
A saída mais carnavaleira do sábado
Dani sacou o cigarrón con gran orgullo, e pasouno pipa mallando nos "rambos" na praza...
A especial cita do domingo co rei da festa: O peliqueiro
Logo chegou o momento mais esperado dos derradeiros meses na política galega: O debate a 3... O entroido conqueriu que os tres candidatos principais 'baixasen' das farolas para tan especial ocasión e debatiran...
O 'touriñente' non facía mais que dicir: "A plena luz do día, 700 vellos e combrándolle...". 'Dancing queen' Elexiu como tema o "enclavamento do pais, todo enclave de pais para ter ó pais enclavado e que non marche". 'Frijol009' só quería "empezar a ronda de LK's...
Mai o mellor do aspecto electoral chegou coa revelación exclusiva de como se manipula o voto 'inmigrante'....
Tamén houbo, como non momentos musicais para a lembranza eu escollín este "Alalá das mariñas" cantado por Uxía no 'bigotes'...
E momentos televisivos. Por primeira vez conseguin ter un vídeo da farrapada e seguro que se me ve moi ben...
A do luns foi unha noite de éxito sen precedentes...con un resultado de palleira: Todas menos 1 aceptaron a baila. Está claro que incluso as malas novas se dixiren mellor nese ambiente.
O martes disfrutei do momento íntimo dos peliqueiros veterans e as carreiras cos que os vacilan...
Desculpade a lonxitude desta entrada, ben pola contra este entroido se me fixo curto mais abondou para botar en falla ós amigos que non puideron acudir.
Aposta arriscada
OUUUUuuuu...Desta si que me arrisco.
O tema da presunta trama de corrupción soa 'raro,raro,raro' a trucaxe vese cando o dimitido conselleiro da CAM é invitado reiteradamente a dimitir da súa acta de deputado polo PSM e arrinconado polo PP. Qué importancia ten ese feito? home, eu non son xurista mais está claro que o xuiz este con complexo de superestrela leva o caso dun xeito 'público' por algún medio con 'prisa'; esto é, a información filtrase cáseque inmediatamente. E non só iso senon que Garzón está a manobrar para que o caso permaneza nas súas mans; senon como é que o conselleiro ese tivo que dimitir mais non está imputado?...porque si o imputa perde a competencia...Logo o resto da xudicatura non investigaría con igual obxetividade? ou cal é o problema? que si se pasa o caso a outra instáncia deixarían de sair na prensa os nomes que 'aparecen' na instrucción.
Eu preveo que a mais tardar en Marzo a causa se pase a outra instancia na que xa non se atoparán mais indicios e pode, incluso, que os aforados non imputados segan nese limbo un tempo para logo resolverse todo en sobreseimento por falta de probas, fallos procesales ou "caducidade". Outra 'Garzonada' que dí a miña analista política.
Tamén preveo que pronto sairá unha causa parecida pola "banda de Laiño" porque a mediatocracia non se pode permitir esta afrenta e porque precisan temas para enche-los titulares que non sexan unha crise que está por riba de calquer partido ou de calquer iniciativa política porque é unha crise da propia filosofía e fundamento do capitalismo.
O problema é que este caso deixa de manifesto dúas cuestions:
1) É necesario polo ben da democracia que o financiamento dos partidos politicos sexa reformado a un estilo de ABSOLUTA transparencia.
2) É necesario que a xustiza deixe de estar politizada e que se tomen medidas rigurosas coas filtracions de sumarios baixo segredo xudicial e sobre a súa publicación. Ademais, na xustiza habería que escomenzar a 'castigar' a apertura de casos e o gasto en investigacions que non acaban conducindo a nada dun xeito reiterado.
O tema da presunta trama de corrupción soa 'raro,raro,raro' a trucaxe vese cando o dimitido conselleiro da CAM é invitado reiteradamente a dimitir da súa acta de deputado polo PSM e arrinconado polo PP. Qué importancia ten ese feito? home, eu non son xurista mais está claro que o xuiz este con complexo de superestrela leva o caso dun xeito 'público' por algún medio con 'prisa'; esto é, a información filtrase cáseque inmediatamente. E non só iso senon que Garzón está a manobrar para que o caso permaneza nas súas mans; senon como é que o conselleiro ese tivo que dimitir mais non está imputado?...porque si o imputa perde a competencia...Logo o resto da xudicatura non investigaría con igual obxetividade? ou cal é o problema? que si se pasa o caso a outra instáncia deixarían de sair na prensa os nomes que 'aparecen' na instrucción.
Eu preveo que a mais tardar en Marzo a causa se pase a outra instancia na que xa non se atoparán mais indicios e pode, incluso, que os aforados non imputados segan nese limbo un tempo para logo resolverse todo en sobreseimento por falta de probas, fallos procesales ou "caducidade". Outra 'Garzonada' que dí a miña analista política.
Tamén preveo que pronto sairá unha causa parecida pola "banda de Laiño" porque a mediatocracia non se pode permitir esta afrenta e porque precisan temas para enche-los titulares que non sexan unha crise que está por riba de calquer partido ou de calquer iniciativa política porque é unha crise da propia filosofía e fundamento do capitalismo.
O problema é que este caso deixa de manifesto dúas cuestions:
1) É necesario polo ben da democracia que o financiamento dos partidos politicos sexa reformado a un estilo de ABSOLUTA transparencia.
2) É necesario que a xustiza deixe de estar politizada e que se tomen medidas rigurosas coas filtracions de sumarios baixo segredo xudicial e sobre a súa publicación. Ademais, na xustiza habería que escomenzar a 'castigar' a apertura de casos e o gasto en investigacions que non acaban conducindo a nada dun xeito reiterado.
O rancio
OUUUUuuuu... Onte nos discursos de incio de campaña houbo un intre no que pensei que estaba voltando a ver a mini-serie sobre o 23-F esa na que se quere xustifica-la antidemocratica monarquía e a sucesión; digo que pensei que a estaba voltando a ver porque un señor con barba escomenzou a dicir: "Sólo importa España, España por aquí y España por allá" como facian os señores con bigote e uniforme na serie esa.
O mais penoso foi a suposta conversa de fillo e pai..."tú querías ser rey?" coma quen que non lles queda mais remedio que dirixir a esta masa de egolatras edonistas consuminstas na que nos teñen convertido.
Inicious a recta final da campaña de marketing; eu cada volta estou mais contento de non te-la responsabilidade de votar porque non gosto das obrigas de elexir o 'menos malo' que é cara ó que apuntan os mass media e as alternativas non semellan selo por carencia democrática interna ou por inxusticia democrática externa. O único positivo é que a campaña coincide plenamente co que é: un entroido no que cada quen xoga a ser o que non é.
O mais penoso foi a suposta conversa de fillo e pai..."tú querías ser rey?" coma quen que non lles queda mais remedio que dirixir a esta masa de egolatras edonistas consuminstas na que nos teñen convertido.
Inicious a recta final da campaña de marketing; eu cada volta estou mais contento de non te-la responsabilidade de votar porque non gosto das obrigas de elexir o 'menos malo' que é cara ó que apuntan os mass media e as alternativas non semellan selo por carencia democrática interna ou por inxusticia democrática externa. O único positivo é que a campaña coincide plenamente co que é: un entroido no que cada quen xoga a ser o que non é.
Sen nega-la maior...
OUUUUuuuu... Caza de bruxas, conspiración, ataque... estes e outros calificativos se empregan cando un se sinte contra as cordas e non ten ARGUMENTOS que rexeiten acusacions que aínda non foron formuladas polos xuices mais sí pola sociedade.
E falando de cacerías non vexo porqué agora ter ido de cacería dúas persoas xuntas é tan importante e no 2003 fora unha casualidade 'desafortunada' que Fraga, Álvarez Cascos e o daquela presidente de Repsol e principal beneficiado de todo estivesen de caza mentras certa regadeira deixaba "O maior paseo asfaltado de europa".
Estamos nunha especie de italianización da xustiza; uns ameazan folga e outros son ameazados con sacar á luz o que hai; e quero remarcar que, non estando ninguen libre de culpas similares, se reprochen ataques e cazas e non se faga 'negación da maior'. O "clan da voda" vai ter que elexir entre cantar ou entrega-la cabeza aínda que tratándose de unha "garzonada" o mais probable é que en 2-3 anos xa non exitan probas nin argumentos (que non delicto que ese seguro que se oculta nalgures).
Éralles mellor tomalo con humor...
Os medios de comunicación mediatica traballan as súas frontes demostrando que o que menos interesa é a realidade das cousas e que os principios de Goebels se cumpren na sociedade da información con maior eficacia que daquela porque os medios son aínda mais poderosos e os cidadans estamos mais desamparados.
E falando de cacerías non vexo porqué agora ter ido de cacería dúas persoas xuntas é tan importante e no 2003 fora unha casualidade 'desafortunada' que Fraga, Álvarez Cascos e o daquela presidente de Repsol e principal beneficiado de todo estivesen de caza mentras certa regadeira deixaba "O maior paseo asfaltado de europa".
Estamos nunha especie de italianización da xustiza; uns ameazan folga e outros son ameazados con sacar á luz o que hai; e quero remarcar que, non estando ninguen libre de culpas similares, se reprochen ataques e cazas e non se faga 'negación da maior'. O "clan da voda" vai ter que elexir entre cantar ou entrega-la cabeza aínda que tratándose de unha "garzonada" o mais probable é que en 2-3 anos xa non exitan probas nin argumentos (que non delicto que ese seguro que se oculta nalgures).
Éralles mellor tomalo con humor...
Os medios de comunicación mediatica traballan as súas frontes demostrando que o que menos interesa é a realidade das cousas e que os principios de Goebels se cumpren na sociedade da información con maior eficacia que daquela porque os medios son aínda mais poderosos e os cidadans estamos mais desamparados.
E os tempos se fixeron auga...
OUUUUuuuu...Si, sei que teño que coida-la miña imaxe 'dixital', se cadra se non semellara tan 'outsider' ou radikal tería...o qué? non sei; pero os tempos que corren son así como a auga, non se poden coller, adoptan a forma de todo e de nada e hai que saber nadar moi ben nas súas correntes.
É moi interesante ouvir falar da web 2.0 como un xeito de defensa da xente (e as súas indentidades dixitais) fronte a unha hiperdensidade de información e de conectividade, mais eu coido que tamén hai que reaccionar fronte a unha hipertrofia dos mecanismos do mercado para ataca-la nosa intimidade e seguir acosandonos coa publicidade e o condicionamiento social (medos e incertidumes) para mantermonos dóciles e contentos co que hai.
Este é, ó meu entender, o axioma... cada vez que algúen me pide axuda sobre un tema (normalmente tecnolóxico) eu resposto e partillo o que sei porque sei que en algures alguén vai partillar comigo o que sabe sobre un tema que me interesa... Viaxes, profesión, deporte... así sempre estamos aprendendo i ensinando. Por iso o poder non é capaz de entender, non son capaces de crear, probar e compartir e así están empecinados en controlar a rede e limita-lo movemento.
Outra cousa é saber atopar e valora-la información, saber qué información che importa da que hai na rede e ter unha fiestra e vias de comunicación...
Cara a onde irá o capitalismo agonizante? é dificil de saber, mais ou se pon en valor este movemento de xente que crea, proba e comparte ou caeremos nalgun xeito de estado totalitario Orwelliano.
É moi interesante ouvir falar da web 2.0 como un xeito de defensa da xente (e as súas indentidades dixitais) fronte a unha hiperdensidade de información e de conectividade, mais eu coido que tamén hai que reaccionar fronte a unha hipertrofia dos mecanismos do mercado para ataca-la nosa intimidade e seguir acosandonos coa publicidade e o condicionamiento social (medos e incertidumes) para mantermonos dóciles e contentos co que hai.
A INFORMACIÓN É PODER SI A COMPARTIMOS.
Este é, ó meu entender, o axioma... cada vez que algúen me pide axuda sobre un tema (normalmente tecnolóxico) eu resposto e partillo o que sei porque sei que en algures alguén vai partillar comigo o que sabe sobre un tema que me interesa... Viaxes, profesión, deporte... así sempre estamos aprendendo i ensinando. Por iso o poder non é capaz de entender, non son capaces de crear, probar e compartir e así están empecinados en controlar a rede e limita-lo movemento.
Outra cousa é saber atopar e valora-la información, saber qué información che importa da que hai na rede e ter unha fiestra e vias de comunicación...
Cara a onde irá o capitalismo agonizante? é dificil de saber, mais ou se pon en valor este movemento de xente que crea, proba e comparte ou caeremos nalgun xeito de estado totalitario Orwelliano.
Preparando a sucesión
OUUUUuuuu...Os feitos do 23 de Febreiro de 1981 foron unha convulsión importante na intrahistoria dos moradores da peninsula ibérica e estase algo lonxe de coñecer qué foi o que sucedeu verdadeiramente e cales eran os fins e os preconceptos de aqueles que impulsaron ós soldados e gardas civís a toma-lo congreso e outros puntos de interese naquela longa noite.
Aínda quedan mais de 2 anos para o 30 aniversario mais RTVE está a promocionar machaconamente un 'remeke' nostálxico sobre o que aconteceu enaltecendo a figura do actual xefe do estado e remarcando a 'intelixencia' do sucesor e a súa preocupación dende cativo polos asuntos de estado...non estaría de mais comparalo coa preocuapación de moitos fillos de dirixentes da república ou de aquela nacente protodemocracia que tamén se preocupaban por si os homes de armas virían a levarse ós seus proxenitores...
A carreira de adestramento psicolóxico da poboación cara a sucesión, o feito mais repudiable do sistema monarquico está lanzada.
Aínda quedan mais de 2 anos para o 30 aniversario mais RTVE está a promocionar machaconamente un 'remeke' nostálxico sobre o que aconteceu enaltecendo a figura do actual xefe do estado e remarcando a 'intelixencia' do sucesor e a súa preocupación dende cativo polos asuntos de estado...non estaría de mais comparalo coa preocuapación de moitos fillos de dirixentes da república ou de aquela nacente protodemocracia que tamén se preocupaban por si os homes de armas virían a levarse ós seus proxenitores...
A carreira de adestramento psicolóxico da poboación cara a sucesión, o feito mais repudiable do sistema monarquico está lanzada.
As montañas do norte.
OUUUUuuuu...
O primeiro favor que nos fan as montañas é que nos axudan a ergue-la vista.
O primeiro favor que nos fan as montañas é que nos axudan a ergue-la vista.
Para min é a frase mais senlleira das ditas na conferencia de presentación do DVD impulsado pola plataforma para a defensa da cordilleira cantábrica presentado o día 30 de xaneiro no salon de actos do edificio de usos múltiples da ULE en Ponferrada.
Un pequeno gran documental sobre esta formación montañosa que eiquí estivo antes ca nós e que seguirá malia as desfeitas que o irreflexivo actuar dos humanos faltos de perspectiva.
O DVD narrado por Joaquin Araujo na versión en castelán ten pistas de son en eskara, asturianu e galego (traducción do novo home para todo da CRTVG: Xurxo Souto) e se apoia en fermosísimas fotos de diversos colaboradores da plataforma e nunha banda de son feita específicamente para a obra por Lolo Moldes.
Lonxe de quedar nunha descripción da orixe e características desta cordillera, a obra abrangue os aspectos mais delicados como o impacto das infraestructuras e das actividades humanas e como perxudican á estabilidade dun sistema complexo e rico como é o da montaña.
Hai signos de ameaza e de esperanza; do roteiro que @s cidadans permitamos que se siga dempenderá a HERDANZA que lle deixemos ás persoas que aínda non coñecemos (por non teren nacido) mais ca dependen do que nós fagamos para que non lles pase isto...
Gostei moito da resposta que se deu respecto a como cadra-la necesidade de mais enerxía eólica e a conservación do medio: "Que se fagan os parques eólicos en Marina D'or"...
Silencio de escandalo
OUUUUuuuu...Si, recoñezo o meu silencio durante o tempo no que o conflicto foi público; recoñezo que falar do conflico humano nas terras de Palestina é moi complicado dende unha neutralidade total, recoñezo as miñas limitacions de cidadán medio con acceso sesgado á información e submetido á presión dos medios comunicativos e recoñezo que o meu exercicio profesional fai que o argumento principal sexa o da vida.
Teño escrito algunha vez sobre este conflicto e sempre quedo coa sensación de non deixar todo ben dito... agora este 'episodio' pilloume de viaxe e non fixen pública, no seu intre, a observación que me dixo a miña comentarista: "Esto remata coa toma de posesión de Obama" mais sácoa do caixón porque, verdadeiramente, foi así e porque; aínda mais importánte, o mais salientable de todo ese período de criminalidade xeneralizada entre dúas organizacions recoñecidas internacionalmente e respaldadas polas súas poboacions o mais salientable, repito, foi o silencio público-impúdico de Obama.
Nós pensamos nunha manobra calculada, nun deixar facer antes da toma de posesión para logo ter un tempo de 'tregua tensa' ata que o novo presidente tome posición no conflicto...O atasco da situación cada volta me convence mais de que ámbolos actores saen beneficiados polo conflicto; Israel obtén grandes beneficios das axudas ós refuxiados que obrigatoriamente entran polo seu territorio logo de ser trocadas as divisas de pago (€uros e Dolares) en Shekels e mercadas as vituallas en Israel, almacenadas e transportadas por empresas xudeas (···) un bó negocio. Hamás saca rédito do asedio e dos ataques pois cada volta a poboación móstrase mais decidida a acepta-la lei islámica e un estado represivo co obxectivo de liberarse de semellante presión; e hamás fai ben o seu papel de adoctrinamento e de emprego da poboación civil própia como escudo e da allea como obxectivo.
Eu pído disculpas polo meu silencio; mais pouco podo facer nun conflicto no que acusar a uns semella apoiar ós outros.
Teño escrito algunha vez sobre este conflicto e sempre quedo coa sensación de non deixar todo ben dito... agora este 'episodio' pilloume de viaxe e non fixen pública, no seu intre, a observación que me dixo a miña comentarista: "Esto remata coa toma de posesión de Obama" mais sácoa do caixón porque, verdadeiramente, foi así e porque; aínda mais importánte, o mais salientable de todo ese período de criminalidade xeneralizada entre dúas organizacions recoñecidas internacionalmente e respaldadas polas súas poboacions o mais salientable, repito, foi o silencio público-impúdico de Obama.
Nós pensamos nunha manobra calculada, nun deixar facer antes da toma de posesión para logo ter un tempo de 'tregua tensa' ata que o novo presidente tome posición no conflicto...O atasco da situación cada volta me convence mais de que ámbolos actores saen beneficiados polo conflicto; Israel obtén grandes beneficios das axudas ós refuxiados que obrigatoriamente entran polo seu territorio logo de ser trocadas as divisas de pago (€uros e Dolares) en Shekels e mercadas as vituallas en Israel, almacenadas e transportadas por empresas xudeas (···) un bó negocio. Hamás saca rédito do asedio e dos ataques pois cada volta a poboación móstrase mais decidida a acepta-la lei islámica e un estado represivo co obxectivo de liberarse de semellante presión; e hamás fai ben o seu papel de adoctrinamento e de emprego da poboación civil própia como escudo e da allea como obxectivo.
Eu pído disculpas polo meu silencio; mais pouco podo facer nun conflicto no que acusar a uns semella apoiar ós outros.
Riscos e beneficios
OUUUUuuuu... Solbes e ZP se preguntan porqué a banca non presta os cartos que se garanten co plano de recuperación económica; e dicir, cos nosos impostos. Sinxelo, a banca non atopa beneficio dabondo para o risco que calcula; porque, agora si, a banca calcula o risco dos préstamos que fai.
A gran banca española mantén a súa apariencia de beneficios brutais mais precisa das garantías gubernativas...en calquer outro sector deixaríase caer ós débiles e punto.
Eu vexo que co actual tipo de xuro á banca non lle cubre prestar cartos nen co dobre de comisión que estan a cobrar agora.
Engadese o problema da financiación do propio estado que ten agora unha menor cualificación (ainda sendo das mais seguras) e deberá pagar un maior xuro para atraer compradores... o que xerará mais débeda. A nova de que os aforros da seguridade social se van a investir na débeda do estado a mín sóame a 'autocartera'; será dabondo? non estremos a 'enterrar' os cartos das pensions do futuro?.
A situación semella unha pandemia de gripe que está aínda na primeira oleada... quedan outras dúas.
A gran banca española mantén a súa apariencia de beneficios brutais mais precisa das garantías gubernativas...en calquer outro sector deixaríase caer ós débiles e punto.
Eu vexo que co actual tipo de xuro á banca non lle cubre prestar cartos nen co dobre de comisión que estan a cobrar agora.
Engadese o problema da financiación do propio estado que ten agora unha menor cualificación (ainda sendo das mais seguras) e deberá pagar un maior xuro para atraer compradores... o que xerará mais débeda. A nova de que os aforros da seguridade social se van a investir na débeda do estado a mín sóame a 'autocartera'; será dabondo? non estremos a 'enterrar' os cartos das pensions do futuro?.
A situación semella unha pandemia de gripe que está aínda na primeira oleada... quedan outras dúas.
Cando o obxectivo é silenciar.
OUUUUuuuu...A sociedade actual componse de apariencias.
A apariencia de democracia ben coidada ten unha serie de fendas nas que destacan as referentes á elexibilidade dos membros dos diferentes poderes non lexislativos e á potestade dos votantes para revocar a confianza prestada ós electos; mais hai outros aspectos mais ladinos da apariencia democratica que están a ser pasados por alto incluso nos círculos mais reivindicativos coa democracia.
O tema é a elexibilidade e o propio sistema electoral. No canto do primeiro podemos falar das dificultades e impedimentos legais que teñen algunhas forzas que son xulgadas polos nomes que nelas aparecen e se lle fan esixencias que non se fan coas forzas establecidas co único e non disimulado fin de que unha fracción da poboación non participe nos cómicos (si cómicos de comedia) e, alterando as proporcions verdadeiras das opinions da poboación, facer políticas contrarias ás aspiracions lexitimas de esa fracción silenciada.
Do sistema electoral non fai falla explicar moito pois aínda así e todo algunhas forzas do stablishment se ven amplamente perxudicadas polo sistema e, malia denuncialo, non fan nada serio polo trocar.
O certo é que o bipartidismo imperante xa non oculta a súa intención de silenciar e facer desaparecer ás formacions que non defendan a orde económico-militar reinante e as estructuras educativas e de promoción encargadas de asegurar a súa permanencia. Neste estado das cousas qué pode facer un cidadán consciente? Votar.
A apariencia de democracia ben coidada ten unha serie de fendas nas que destacan as referentes á elexibilidade dos membros dos diferentes poderes non lexislativos e á potestade dos votantes para revocar a confianza prestada ós electos; mais hai outros aspectos mais ladinos da apariencia democratica que están a ser pasados por alto incluso nos círculos mais reivindicativos coa democracia.
O tema é a elexibilidade e o propio sistema electoral. No canto do primeiro podemos falar das dificultades e impedimentos legais que teñen algunhas forzas que son xulgadas polos nomes que nelas aparecen e se lle fan esixencias que non se fan coas forzas establecidas co único e non disimulado fin de que unha fracción da poboación non participe nos cómicos (si cómicos de comedia) e, alterando as proporcions verdadeiras das opinions da poboación, facer políticas contrarias ás aspiracions lexitimas de esa fracción silenciada.
Do sistema electoral non fai falla explicar moito pois aínda así e todo algunhas forzas do stablishment se ven amplamente perxudicadas polo sistema e, malia denuncialo, non fan nada serio polo trocar.
O certo é que o bipartidismo imperante xa non oculta a súa intención de silenciar e facer desaparecer ás formacions que non defendan a orde económico-militar reinante e as estructuras educativas e de promoción encargadas de asegurar a súa permanencia. Neste estado das cousas qué pode facer un cidadán consciente? Votar.
A primeira e as derradeiras decepcions...
OUUUUuuuu... Hoxe, agora, é o intre no que rematan as promesas e o novo lider visible da potencia que nos levou á actual situación das cousas (finanzas, enerxía, medioambiente, inxustizas...) escomenzará a chocar de xeito doloroso coa realidade, coas trabas, cos rodeos, coa imposibilidade. Escomenzará o tempo da decepción para él e para as persoas que o votaron.
Ó mesmo tempo, no pais dos galegos remata o tempo da decepción para quen confiou no pacto de gobernabilidade e coidou que habería UN goberno galego cun PROGRAMA COHERENTE e uns principios e xeitos diferentes que os que rexeran durante os derradeiros 16 anos.
Será que gobernar é decepcionar? que triste, escomenzar por se decepcionar a sí mesmo...ou non? O poder executivo, elexido indirectamente polo cidadán e lonxano do seu control semella aínda mais alonxado do principio do 'goberno dos bós' que clásicamente se preconizaba; ou se cadra non.
A actual crise é o caldo perfecto para o populismo e para o xurdimento de reximes facistas mais non teñen en conta o plantexamento global do tema e que, desbota a posibilidade de trasladar a explotación laboral cara outra parte (bueno, aínda queda áfrica) porque, si se mira ben, os paises que estan a superar o bache con menos atrancos son os que fundamentan as súas economías na explotación indiscriminada dos seus recursos naturais e humanos (si, polo capital alleo). Unha crise así non se resolve sen mais víctimas.
RIP DEMOCRACIA.
Ó mesmo tempo, no pais dos galegos remata o tempo da decepción para quen confiou no pacto de gobernabilidade e coidou que habería UN goberno galego cun PROGRAMA COHERENTE e uns principios e xeitos diferentes que os que rexeran durante os derradeiros 16 anos.
Será que gobernar é decepcionar? que triste, escomenzar por se decepcionar a sí mesmo...ou non? O poder executivo, elexido indirectamente polo cidadán e lonxano do seu control semella aínda mais alonxado do principio do 'goberno dos bós' que clásicamente se preconizaba; ou se cadra non.
A actual crise é o caldo perfecto para o populismo e para o xurdimento de reximes facistas mais non teñen en conta o plantexamento global do tema e que, desbota a posibilidade de trasladar a explotación laboral cara outra parte (bueno, aínda queda áfrica) porque, si se mira ben, os paises que estan a superar o bache con menos atrancos son os que fundamentan as súas economías na explotación indiscriminada dos seus recursos naturais e humanos (si, polo capital alleo). Unha crise así non se resolve sen mais víctimas.
RIP DEMOCRACIA.
¿Huelga la justicia?
OUUUUuuuu... Si, o título está en castelán...e qué?
A xustiza é unha das travesas que sosteñen a unha sociedade dende que van uns miles de anos os seres humanos atinaron a organizarense como tales; é mais, eu coido que a XUSTIZA está no cerne do nacemento da ferramenta principal de comunicación entre os humanos: a linguaxe.
A xustiza en termos normais faise entre persoas; é dicir unha persoa xulga o que outra fixo (ou non) segundo uns criterios e atendendo (ou non) a unhas probas. Isto é así, inclusive nas teocracias (Vaticano, Iran...) e as persoas que "fan xustiza" están tamén suxeitos a ela... ou non?.
É curioso o caso destes "traballadores" que se auto-impoñen o réxime disciplinario... sería como si en Citroën o comité de empresa puxera as sancions ós traballadores e cando a empresa manifestase o seu desacordo os traballadores se puxeran en folga.
Non resto razón ó argumento do pauperrimo estado da administración de xustiza, o seu atraso e a enorme carga de traballo que arrastra, a falta de planificación de recursos humanos e do emprego das tecnoloxías da información para axilizar os procedementos, evitar duplicidades e mellora-la transparencia e accesibilidade do sistema xudicial. Mais elo xa ven de moito atrás e soliviantarse deste xeito agora non demostra mais que un certo medo ós erros propios moi da moda dos efectos adversos causados pola atención sanitaria...
Moito se fala da necesaria 'independencia' do poder xudicial... mais si os outros poderes están submetidos á decisión DIRECTA da cidadanía, porqué este non?. Non estaría de mais que os organos disciplinarios de xuices e fiscais fosen de elección pola cidadanía.
É preciso un pacto entre estes empregados públicos e a sociedade que antepoña o mantemento dunha XUSTIZA con garantías e eficaz, transparente e accesible e que permita ós maxistrados retoma-la confianza que, perciben, están a perder sen por elo xustificar fallos ou escondelos.
Holgar: Sobrar, ser inútil. (RAE).
¿Huelga la justicia?. Non, a xusticia é precisa e non debera ter motivos para poñerse de folga.
A xustiza é unha das travesas que sosteñen a unha sociedade dende que van uns miles de anos os seres humanos atinaron a organizarense como tales; é mais, eu coido que a XUSTIZA está no cerne do nacemento da ferramenta principal de comunicación entre os humanos: a linguaxe.
A xustiza en termos normais faise entre persoas; é dicir unha persoa xulga o que outra fixo (ou non) segundo uns criterios e atendendo (ou non) a unhas probas. Isto é así, inclusive nas teocracias (Vaticano, Iran...) e as persoas que "fan xustiza" están tamén suxeitos a ela... ou non?.
É curioso o caso destes "traballadores" que se auto-impoñen o réxime disciplinario... sería como si en Citroën o comité de empresa puxera as sancions ós traballadores e cando a empresa manifestase o seu desacordo os traballadores se puxeran en folga.
Non resto razón ó argumento do pauperrimo estado da administración de xustiza, o seu atraso e a enorme carga de traballo que arrastra, a falta de planificación de recursos humanos e do emprego das tecnoloxías da información para axilizar os procedementos, evitar duplicidades e mellora-la transparencia e accesibilidade do sistema xudicial. Mais elo xa ven de moito atrás e soliviantarse deste xeito agora non demostra mais que un certo medo ós erros propios moi da moda dos efectos adversos causados pola atención sanitaria...
Moito se fala da necesaria 'independencia' do poder xudicial... mais si os outros poderes están submetidos á decisión DIRECTA da cidadanía, porqué este non?. Non estaría de mais que os organos disciplinarios de xuices e fiscais fosen de elección pola cidadanía.
É preciso un pacto entre estes empregados públicos e a sociedade que antepoña o mantemento dunha XUSTIZA con garantías e eficaz, transparente e accesible e que permita ós maxistrados retoma-la confianza que, perciben, están a perder sen por elo xustificar fallos ou escondelos.
Holgar: Sobrar, ser inútil. (RAE).
¿Huelga la justicia?. Non, a xusticia é precisa e non debera ter motivos para poñerse de folga.
Patagonia, agardando o seguinte erro
OUUUUuuuu... A historia da "colonización" da patagonia polo home occidental é a de unha sucesión de erros, soedades e bravura. Unha clara demostración de como as actuacions ben intencionadas pero mal reflexionadas causan estragos no medio no que se interven e, o peor, non ten posibilidades de acadar o resultado desexado.
É o caso dos castores introducidos para a explotación peletera e que por mor da ausencia de depredadores non valeu para elo e se ten convertido nunha praga que ameaza os bosques ribereños non só da illa grande de Tierra del Fuego senon tamén das illas de mais ó sur e da parte continental na que xa están a dar problemas. O coello de castela foi outro caso que se solventou coa mixomatosise mais que antes propiciou outro erro coa introducción do zorro gris. A explotación gandeira de bovino e ovellas e a caza ameazaron a Guanacos e Llamas (ata a case extinción dos primeiros) e teñen en perigo ós Pumas que, como todo na natureza, non entende de balados nen fronteiras.
A explotación petrolífera e o tráfico marítimo teñen ameazadas as especies mariñas como Pinguinos e Leons Mariños e a expansion turistica precisa dun mellor control para que toda a beleza que viñemos a contemplar non se perda "morrendo de éxito". Non chegan as instruccions ós visitantes, son precisas algunhas restriccións e sancions para que as persoas tomen consciencia do importante que é conservar estes paraisos.
E non só hai que tomar medidas locais cos visistantes, hai que facer sensibilización... dos glaciares que levo visto nesta viaxe só un non está en franco retroceso e os propios lugareños comentan que estes verans con tantas precipitacions e vento non son os habituais na zona... o clima troca e ten que ver co que facemos e como o facemos así que está en nós, en todos nós, poñer remedio.
É o caso dos castores introducidos para a explotación peletera e que por mor da ausencia de depredadores non valeu para elo e se ten convertido nunha praga que ameaza os bosques ribereños non só da illa grande de Tierra del Fuego senon tamén das illas de mais ó sur e da parte continental na que xa están a dar problemas. O coello de castela foi outro caso que se solventou coa mixomatosise mais que antes propiciou outro erro coa introducción do zorro gris. A explotación gandeira de bovino e ovellas e a caza ameazaron a Guanacos e Llamas (ata a case extinción dos primeiros) e teñen en perigo ós Pumas que, como todo na natureza, non entende de balados nen fronteiras.
A explotación petrolífera e o tráfico marítimo teñen ameazadas as especies mariñas como Pinguinos e Leons Mariños e a expansion turistica precisa dun mellor control para que toda a beleza que viñemos a contemplar non se perda "morrendo de éxito". Non chegan as instruccions ós visitantes, son precisas algunhas restriccións e sancions para que as persoas tomen consciencia do importante que é conservar estes paraisos.
E non só hai que tomar medidas locais cos visistantes, hai que facer sensibilización... dos glaciares que levo visto nesta viaxe só un non está en franco retroceso e os propios lugareños comentan que estes verans con tantas precipitacions e vento non son os habituais na zona... o clima troca e ten que ver co que facemos e como o facemos así que está en nós, en todos nós, poñer remedio.
A outra fin do mundo
OUUUUuuuu... Non, non me vou poñer apocaliptico agora mentras estades tod@s de festa. É que viñen pasar estes días de vacacions escolares a un deses extremos da terra que soan a lenda: Ushuaia.
Estou moi feliz de estaren na "5ª provincia" é un pais moi agradable e ten grande diversidade de recursos humanos e físicos e unhas paisaxes espectaculares. Con todos eses recursos ben podían ser unha nación tan poderosa como o seu veciño de arriba, O Brasil, mais varios factores endóxenos e un sistema financieiro ben engraxado para sacar calquer rendemento do pais sen dar oportunidade á creación de riqueza fan del unha "eterna promesa".
A enormidade da paisaxe pampeña, as distancias colosais, os recursos de todo tipo e algunhas obsesions particulares deberan ser dabondo para ter unha sociedade potente, desenrolada económica e técnicamente.
Bueno xa escribieri mais.
Estou moi feliz de estaren na "5ª provincia" é un pais moi agradable e ten grande diversidade de recursos humanos e físicos e unhas paisaxes espectaculares. Con todos eses recursos ben podían ser unha nación tan poderosa como o seu veciño de arriba, O Brasil, mais varios factores endóxenos e un sistema financieiro ben engraxado para sacar calquer rendemento do pais sen dar oportunidade á creación de riqueza fan del unha "eterna promesa".
A enormidade da paisaxe pampeña, as distancias colosais, os recursos de todo tipo e algunhas obsesions particulares deberan ser dabondo para ter unha sociedade potente, desenrolada económica e técnicamente.
Bueno xa escribieri mais.
Sintomas, Signos e fora da tolemia
OUUUUuuuu... Un sintoma non se obxetiva, tes que confiar no que escoitas dicir ó doente; Tardá deu síntomas de fascismo e de un excesivo vencello coa historia. Berrar "morte a tal..." non ten xustificación por moito que o mentado fora xa morto vai moitos séculos ou sexa o sucesor nomeado e consentido dun xenocida, inmune á lei e cometedeor de diversas estafas filosóficas i económicas. Non ten sentido nunha nación democrática ou nun proxecto político democrático manifestando desexos de morte.
Un sígno é algo obxetivable, pódese tocar, verificar en análises e imaxes. Así si analizamos os documentos do goberno franquista veremos que un señor apelidado Fraga iribarne estivo presente e consentiu "colgar" a outros seres humanos, deu orde de reprimir mediante a violencia a moitas persoas e non só en aquel goberno dictatorial senon cando voltou a exercer o poder por vontade do pobo; todo elo comprobable nos arquivos dos medios de comunicación e nos oficiais (algún día).
A tolemia "Mad" sácanos fora da realidade "off". O afán da usura, transformase en 'dereito' sen ler na letra pequena... Pensan que poden pretender gañar 'algo mais' investindo en 'alto risco' sen ter, en verdade, risco. Así os estafadores son estafados e piden apoio da súa vitima: O estado.
Outra proba mais da feblexa dos controis dos mercados financieiros que tanto preocupa nos círculos esquerdosos mais ¿porqué non se preocupan, de verdade, de que tódolos beneficios sexa da clase que sexan paguen impostos no lugar onde se producen?
Madoff non vai ser un caso aillado quedo por saber cando 'reventaran' os fondos dos paraisos fiscais...
Un sígno é algo obxetivable, pódese tocar, verificar en análises e imaxes. Así si analizamos os documentos do goberno franquista veremos que un señor apelidado Fraga iribarne estivo presente e consentiu "colgar" a outros seres humanos, deu orde de reprimir mediante a violencia a moitas persoas e non só en aquel goberno dictatorial senon cando voltou a exercer o poder por vontade do pobo; todo elo comprobable nos arquivos dos medios de comunicación e nos oficiais (algún día).
A tolemia "Mad" sácanos fora da realidade "off". O afán da usura, transformase en 'dereito' sen ler na letra pequena... Pensan que poden pretender gañar 'algo mais' investindo en 'alto risco' sen ter, en verdade, risco. Así os estafadores son estafados e piden apoio da súa vitima: O estado.
Outra proba mais da feblexa dos controis dos mercados financieiros que tanto preocupa nos círculos esquerdosos mais ¿porqué non se preocupan, de verdade, de que tódolos beneficios sexa da clase que sexan paguen impostos no lugar onde se producen?
Madoff non vai ser un caso aillado quedo por saber cando 'reventaran' os fondos dos paraisos fiscais...
30 e 1 día
OUUUUuuuu... Como as condeas.
Confundir estabilidade con inmobilismo leva as situacions de tensión crecente que se viviron hai 30 anos e agora se están a incrementar porque a 'sentenza' ditada polos que puideron votar o que lles botaron daquela non queren que agora podamos elexir. Polo de agora estase a argallar unha reforma gatopardesca como aquela de xeito que semelle que o que se propón e o mal menor mais nesta ocasión non se vai a empregar a ameaza do exercito golpista senon a miserenta realidade dun sistema económico 'ficticio' que nos ten prisioneiros do suposto risco que supón calquer reforma que leve a unha responsabilidade cidadan no propio goberno.
Así as cousas é mais doado para o cidadan normal non pensar en como mellorar o sistema ou en que pode facer verdadeiramente para trocalo senon adicarse ó edo-egoismo diante do televisor mentras é adestrado para gastar todo o que conquire co seu traballo en cousas que nen sequera sabía que existían.
Disponse de ferramentas para que @s cidadans nos organicemos e nos comuniquemos mais esto sempre remata chocando contra a realidade dun sistema electoral que fai que as persoas se comporten como si fosen a facer unha compra no mercado e só lembran os anúncios polo que suxiren e non polo que verdadeiramente hai de transfondo.
Claro que ós de TVE fan un paralelismo maior e falan do "espíritu da democracia" coma a película de terror que é o actual sistema.
Confundir estabilidade con inmobilismo leva as situacions de tensión crecente que se viviron hai 30 anos e agora se están a incrementar porque a 'sentenza' ditada polos que puideron votar o que lles botaron daquela non queren que agora podamos elexir. Polo de agora estase a argallar unha reforma gatopardesca como aquela de xeito que semelle que o que se propón e o mal menor mais nesta ocasión non se vai a empregar a ameaza do exercito golpista senon a miserenta realidade dun sistema económico 'ficticio' que nos ten prisioneiros do suposto risco que supón calquer reforma que leve a unha responsabilidade cidadan no propio goberno.
Así as cousas é mais doado para o cidadan normal non pensar en como mellorar o sistema ou en que pode facer verdadeiramente para trocalo senon adicarse ó edo-egoismo diante do televisor mentras é adestrado para gastar todo o que conquire co seu traballo en cousas que nen sequera sabía que existían.
Disponse de ferramentas para que @s cidadans nos organicemos e nos comuniquemos mais esto sempre remata chocando contra a realidade dun sistema electoral que fai que as persoas se comporten como si fosen a facer unha compra no mercado e só lembran os anúncios polo que suxiren e non polo que verdadeiramente hai de transfondo.
Claro que ós de TVE fan un paralelismo maior e falan do "espíritu da democracia" coma a película de terror que é o actual sistema.
Hoxe pensaba.... Burla, incompetencia ou colonia
OUUUUuuuu...Eu hoxe ben pensara en escribir neste blogue cousas desas sen siso que me saen das mans (non falo, escribo), cousas que me veñen ó caletre nalgún instante entre que desperto (coido despertar) e volto ó leito, pensamentos que me atravesan e me queiman facendo unha estela que desexo facer pegada permanente nos bits das notas deste taboleiro sen lectores, pensaba contarvos de avions que leva(n(ban) xente encapuchada, atada de pes e mans; xente denigrada mais viva, privada do DEREITO mais con dereitos, persoas con supostos graves crimes contra outras persoas mais que seguen a vivir. Pensaba falar da ignorancia que nos atribuen os que (pensan) acada-lo cumio da sociedade e facer e desfacer dende alí ó seu antollo; pensaba que son incompetentes si en verdade non sabían o que acontecía nas bases aéreas baixo a súa responsabilidade de goberno. Tiña gañas de despacharme sobre o uso colonial que fan as forzas armadas dun pais do territorio de outros. Coidaba que todo eso era moi importante...
Pero veu unha xente sen siso nas mans, sen caletre de verdade, co corazón durmido sen pensamentos, só con ódio e me queimou as ideas antes de chegaren á casa. Xente encapuchada na cabeza e/ou no corazón que cometen actos criminais INXUSTIFICABLES e privan de TODO a un(ha), coma mín, persoa (cos meus moitos erros pero con igual dereito á vida). Ignorantes do que desexa a sociedade que só demostran que saben desfacer porque, qué clase de patria se construe sobre mortes cobardes? (sobre ningunha morte, mais ainda menos sobre as cobardes). Incompetentes para rematar cun conflito que dura xa mais de 2 xeracions, irresponsables que sementan odio ó que din amar pois a forza armada só xera mais forza e o principio acción-reacción é tan infantil coma inutil...
A morte dunha persoa o día que morren 100000 non debera contar mais a vileza do acto, a cobardía; non fan mais que manchar o nome do que se dí querer salvar.
Tiña verbas sobre o motivo económico, o trasfondo desta vileza mais non podo, non quero teclealas...
Pero veu unha xente sen siso nas mans, sen caletre de verdade, co corazón durmido sen pensamentos, só con ódio e me queimou as ideas antes de chegaren á casa. Xente encapuchada na cabeza e/ou no corazón que cometen actos criminais INXUSTIFICABLES e privan de TODO a un(ha), coma mín, persoa (cos meus moitos erros pero con igual dereito á vida). Ignorantes do que desexa a sociedade que só demostran que saben desfacer porque, qué clase de patria se construe sobre mortes cobardes? (sobre ningunha morte, mais ainda menos sobre as cobardes). Incompetentes para rematar cun conflito que dura xa mais de 2 xeracions, irresponsables que sementan odio ó que din amar pois a forza armada só xera mais forza e o principio acción-reacción é tan infantil coma inutil...
A morte dunha persoa o día que morren 100000 non debera contar mais a vileza do acto, a cobardía; non fan mais que manchar o nome do que se dí querer salvar.
Tiña verbas sobre o motivo económico, o trasfondo desta vileza mais non podo, non quero teclealas...
As verdadeiras propostas
OUUUUuuuu Neste intre que vivimos, que xa nin me atrevo a calificar como crise ou non-crise ESCOITAR convírtese nun exercicio de xordos...
As mensaxes mais claras se atopan nas páxinas salmón dos diarios e poñen no inamobible tipo da imprenta as verdades que circulan na rúa. As empresas están a aproveitar a sensación de derrumbe para facer limpeza (despedindo a traballadores-base vell@s ou enfermos), os poderosos fan negocio recollendo os cartos dos impostos que eles non queren pagar i empregadoos noutros negocios mais non en tapar os buratos financieiros porque ¿como tapar un burato de algo QUE NON EXISTE?, os partidos aproveitan a situación de desamparo da cidadanía para acadar mais control sobor dela negando a evidente falta de DEMOCRACIA. A sociedade está a perder o tempo de atopar solucions ós problemas verdadeiros como a dependencia enerxética ou a destrucción do medio ambiente.
Alguns políticos falan claro; Piqué por exemplo pide o despido libre, a eleminación dos subsidios de desmprego e das clausulas contra a mobilidade xeográfica. Piqué insiste nos erros do pasado adxudicando ós EUA o papel preponderante que xa non é capaz de manter e recoñecendo, como de pasada, o escenario aberto que é agora a economía mundial. Fala da alta productividade da economía americana como si fose eso o importante... si, son productivos mais moi deficitarios; si, son productivos mais con INMENSAS DESIGUALDADES; si, son productivos mais eso non repercute na maioría...
Claro que Piqué e outros se adican agora a dirixir empresas IMPORTANTES que non poden parar nin arremangarse e que si 3 directivos teñen unha reunión a 500 km. co goberno que vai a expoliar á poboación dos seus impostos para dárllelos a eles acuden cada un nun avión privado e logo van a celebralo nun SPA de superluxo. Piqué e os outros neocons xa saben ONDE ESTABAN AS ARMAS DE DESTRUCCIÓN MASIVA; no sistema financieiro.
Mágoa que o único partido emerxente o seña en base a unha mensaxe nacionalista (centrípeta) e non a un programa social que lle diga claramente ás persoas que teñen iniciativa que adiante co seu esforzo e o seu traballo mais tamén lles transmita que OS PELOTAZOS REMATARON e que a riqueza que se xenere ten uns mecanismos de reparto que deben chegar a toda a sociedade.
¿PORQUÉ NON UN IVE FINANCIEIRO?
Está claro que a avaricia acaba por vencer á razón e que onde uns teñen un beneficio hai outros que queren imitalo e se producen as cascadas de negocios da mesma índole ata que 'bum' estoupa... e agora hai que rescatalos da súa propia avaricia. Si cada compra e venda de activos estivese gravada cun IVE como o está cada barra de pan que mercamos os que non temos mais investimentos que o que comemos veríamos si eran tan avarentos ou si lles prestaban os nosos cartos tan alegremente. SI digo "os nosos cartos" porque xa sabedes que o que move a economía dos ricos son os cartos que os pobres coidamos ter ben gardados no banco. 1000 cidadans medios depositan os seus aforros e as entidades os prestan para que un 'listo' faga negocio... si non os pode devolver...
O petroleo baixa mais do 50% pero o combustible só un 25%; u-lo resto? no peto dos accionistas, os mesmos que pedirán rescates e subvencions cando a cousa vaia mal.
As mensaxes mais claras se atopan nas páxinas salmón dos diarios e poñen no inamobible tipo da imprenta as verdades que circulan na rúa. As empresas están a aproveitar a sensación de derrumbe para facer limpeza (despedindo a traballadores-base vell@s ou enfermos), os poderosos fan negocio recollendo os cartos dos impostos que eles non queren pagar i empregadoos noutros negocios mais non en tapar os buratos financieiros porque ¿como tapar un burato de algo QUE NON EXISTE?, os partidos aproveitan a situación de desamparo da cidadanía para acadar mais control sobor dela negando a evidente falta de DEMOCRACIA. A sociedade está a perder o tempo de atopar solucions ós problemas verdadeiros como a dependencia enerxética ou a destrucción do medio ambiente.
Alguns políticos falan claro; Piqué por exemplo pide o despido libre, a eleminación dos subsidios de desmprego e das clausulas contra a mobilidade xeográfica. Piqué insiste nos erros do pasado adxudicando ós EUA o papel preponderante que xa non é capaz de manter e recoñecendo, como de pasada, o escenario aberto que é agora a economía mundial. Fala da alta productividade da economía americana como si fose eso o importante... si, son productivos mais moi deficitarios; si, son productivos mais con INMENSAS DESIGUALDADES; si, son productivos mais eso non repercute na maioría...
Claro que Piqué e outros se adican agora a dirixir empresas IMPORTANTES que non poden parar nin arremangarse e que si 3 directivos teñen unha reunión a 500 km. co goberno que vai a expoliar á poboación dos seus impostos para dárllelos a eles acuden cada un nun avión privado e logo van a celebralo nun SPA de superluxo. Piqué e os outros neocons xa saben ONDE ESTABAN AS ARMAS DE DESTRUCCIÓN MASIVA; no sistema financieiro.
Mágoa que o único partido emerxente o seña en base a unha mensaxe nacionalista (centrípeta) e non a un programa social que lle diga claramente ás persoas que teñen iniciativa que adiante co seu esforzo e o seu traballo mais tamén lles transmita que OS PELOTAZOS REMATARON e que a riqueza que se xenere ten uns mecanismos de reparto que deben chegar a toda a sociedade.
¿PORQUÉ NON UN IVE FINANCIEIRO?
Está claro que a avaricia acaba por vencer á razón e que onde uns teñen un beneficio hai outros que queren imitalo e se producen as cascadas de negocios da mesma índole ata que 'bum' estoupa... e agora hai que rescatalos da súa propia avaricia. Si cada compra e venda de activos estivese gravada cun IVE como o está cada barra de pan que mercamos os que non temos mais investimentos que o que comemos veríamos si eran tan avarentos ou si lles prestaban os nosos cartos tan alegremente. SI digo "os nosos cartos" porque xa sabedes que o que move a economía dos ricos son os cartos que os pobres coidamos ter ben gardados no banco. 1000 cidadans medios depositan os seus aforros e as entidades os prestan para que un 'listo' faga negocio... si non os pode devolver...
O petroleo baixa mais do 50% pero o combustible só un 25%; u-lo resto? no peto dos accionistas, os mesmos que pedirán rescates e subvencions cando a cousa vaia mal.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)