E hoxe estou en sombra

Dende que o alba rachou a neboa
co fulgor igneo da forza

Dende que a escuridade foi
sustituida pola lembranza

Dende o brilante cumio
enchido polo crú do inverno

Hoxe son burato negro

Que fai desaparecer tódala beleza
do mundo que me arrodea

Que destrue tódala felicidade
que a vida deposita en min

Que absorbe tódala luz
da túa fonte inesgotabel...
Publicar un comentario