O tema das prexubilacions

OUUUUuuuu

Hai temas nos que un coida ter unha opinión "radical" e caseque sinte vergoña de falar delo (os calés, a monanquia, as prexubilacions) pois teñen certo "feed-back" que os relaciona con correntes políticas das que un quixera verse alonxado.

No tema das prexubilacions dos "secuestradores" mineiros sempre acabo calando por non discutir...
e neso veu S. Carregal e publicou este artigo no que pon moito valor e moitos puntos nas "ies". Coido que ó razoamento lle sobra a comparación con outros sectores industriais reconvertidos (repetidas veces) mais si que comparto as criticas as organizacions sindicais deste sector. Por iso escribin este comentário:

Hola; a verdade e que tes moito valor... Xa levo dous artigos teus cos que coincido en moito (o 1º referido ó tema da selección de 'fuchibol'). Vivo en Ponferrada dende hai 7 anos polo que teño unha visión cercana do tema, son enfermeir@ e coñezo os efectos perxudiciais para a saude de traballos en ambientes pechados, cheos de restos en suspensión e con altas temperaturas. Dende o principio me sorprendeu ver a xente con 45 anos prexubilada con soldos que xa os quixeramos os activos e tamén opinei dende que chegamos que nesta cidade os prezos de certos productos son mais caros i existen certos servizos e sectores moi abondosos pola "bonanza" causas por eses cartos "doados". Mais, sen entrar neste aspecto da xustiza/inxustiza e os efectos económico-sociais das prexubilacions (que eiqui tamén afectan a moita xente da 'saneada' ENDESA) quero tratar dous aspectos das actitudes dos sindicatos con respecto a este tema: ¿Onde están estes señores cando as condicions de traballo e seguridade na mina non se cumplen, Onde están cando se "tiran" os cartos Miner facendo investimentos finalistas que non xeran nin emprego nin infraestructuras nos concellos afectados, Onde están cando as empresas i empresarios para os que traballan destrozan e contaminan o capital natural desta terra e, polo tanto, o que vai quedar para os futuro dos seus fillos?.¿Porqué todo o mundo sabe en Ponferrada que as folgas da mineiria se fan cando lle van ben ó empresario? ¿É xeito de presionar a ningúen empregar coma refens (si; coma refens, que o que fan é secuestrarnos) ó resto de cidadans?.
É de caixón o teu argumento ó respecto da actividade mineira: primeiro porque por definición toda actividade extractiva ten de rematar co esgotamento da materia prima; segundo, porque a xeración de enerxia mais limpa i eficiente precisa de novas fontes que non teñan que ver con hidrocarburos; terceiro, porque co carbón nacional non se cumple a normativa comunitaria de emisions.
Os gobernos unha pregunta: ¿Porqué non se negocian as causas 'politicas' que presionan (erroneamente) coa violencia e si se negocia con estas causas 'sociais' que empregan semellantes armas?.

Teño claro que a próxima vez (que a haberá, vistos os resultados serian parvos de non facelo) os denuncio por retención-secuestro.I é que me fode (asi como soa) mais "que pasen los antidisturbios"...

Hoxe puiden colle-la pluma
e falar...
Do sol abrindo a porta do
escuro.
Das sombras que se alongan
berrando.
Da forza candente do

CENIT

Onte non puiden colle-lo boli
e berrar...
Que evita-lo abismo na soidade
é duro.
que fermosa é a paisaxe no solpor
chorando.
Canto frio vai no intre do
OCASO

Pronunciamentos, Conclaves, Musica e Presions.

OUUUUuuuu

Cando no século XIX un lider militar facia públicas as súas intencions de acada-lo poder i era 'aclamado' pola poboación falábase dun PRONUNCIAMENTO. Agora os liderados non son cousa das armas de guerra senon da información-opinión e os galons dos que detentan o poder se chaman cargos; mais, estes tamén se PRONUNCIAN. Onte unha das persoas consideradas chave na orde á conformación dos delegados ó congreso do PPdG despexou as dúbidas sobor das súas preferéncias:

«El é de Lalín e é o presidente do partido na comarca, e eu son de Lalín e son o sucesor de Pepe nese concello»

. ¿É que Crespo renunciou a da-lo 'salto' á politica autonómica ou é que Cuiña non se quere ver 'contaminado' polo coordenador da campaña da derrota de Fraga? o certo é que seguen os cónclaves en Filgueira Crest (haberá que montar guardia coma na Ruber) e algun dos contactos ten un 'peso específico' moi significativo.
Nunha sociedade democrática que un partido politico faga un proceso electoral para nomear os seus cargos é algo normal; que a ese proceso se presenten varias candidaturas non fala mais ca da 'riqueza' dese grupo. ¿Porqué o PP se empecinou en amosar estes feitos coma "división" ou "guerra" cando se tratou das outras formacions políticas?; nin idea, o que vexo é que agora as outras formacions manteñen un respetuoso silencio (ou estan elaborando 'dossiers' sobor dos candidatos).
Nótaselles ,iso si, que son da mesma factura política pois tocan todos na mesma clave (RE) e tamén se lles notan as maneiras aprendidas dos seus maiores...

O que todo mundo sabe e ningúen dí é que a verdadeira elección se está a celebrar agora co tema dos compromisarios e que é agora cando se fai patente a capacidade de cada candidato de chegaren ás bases.

2º Aniversario

OUUUUuuuu

Nestas datas este Blog cumpre 2 anos. O seu balanzo a nivel internaútico é patético; uns escasos 20 comentários e poucos links externos, as visitas... menos de 100 ó mes. Dende o punto de vista dos meus obxectivos: Todo se cumpre con normalidade; deixo constáncia de como vexo o mundo no que vivimos e de como me vou sentindo segundo vai pasando o tempo.

Levo disfrutado moito e aprendido mais facendo con estes meus anacos un burdo mosáico do acontecer xeral e que siga a festa...

¿Carrexo sucesorio?

OUUUUuuuu

Esta fin de seman mentras nos preparabamos para a Sam Martiño 2005 correuse na comarca de Monterrei outra proba moi diferente... A elección da executiva local PPera seguindo o modelo clásico neles: Candidatura única, amplo respaldo (>90%), preseza do presbote inmediatamente superior, declaracions altisoantes e valeiras... ou non. Baltar foi bastante explicito (tal vez sin querer), "mentres conte co apoio da militancia, que é soberana, conta co meu". Tantos anos na politica para non saber que as frases son como calcetins e que é doado darlle a volta?: "Se non fose polo que é...mandabao a tomar Xlo Q". A guerra interna quedou patente no troco de nomes na executiva da que saiu Albertito; mais, o máis interesante protagorizouno Rolan facendo un recurso contra o proceso pois segundo este recurso en Verín só son afiliados ó PPdG ¡9 persoas! i é que o resto non paga as cuotas e foi carrexado a votar. O tema ven a conto pola proximidade da elección de compromisarios para a sucesión de Fraguestein na que, parvo de min, non caera eu que estando tan afeitos a estas prácticas as aplicarían con disciplina militar neste aparente suicidio.

Digo o de aparente suicidio porque; mentras a prensa seria destaca como un paradoxo a presentación de ate 4 candidaturas, as enquisas mostranse contradictorias facendo ver que os enquisasdos contan con que gañará PPfontes mais que o convinte para o PPdG sería a victoria de Barreiro ou Feijoo.

Das declaracions destes días quédome coas de Cuiña falando de ter "capacidade de negociar" e de "pactar un goberno de coalición" (¿aviso a navegantes?) e as de PapiBaltar dicindo que o recurso a ameaza de ruptura non é valido i que él o rexeita; ¡¡¡él o rexeita!!!. Este ten menos memoria que un peixe sapo.

La laicidad explicada a los niños

É o título dun interesante artigo de opinión de Fernando Savater publicado no diario el pais no que fai un repaso do concepto "laico" comparado co de "aconfesional" e a confusión que quere introduci-la igrexa co de "ateo".
Todo elo con respecto á educación...

Una cosa es la instrucción religiosa o ideológica que cada cual pueda dar a sus vástagos siempre que no vaya contra leyes y principios constitucionales, otra el contenido del temario escolar que el Estado debe garantizar con su presupuesto que se enseñe a todos los niños y adolescentes. Si en otros campos, como el mencionado de las festividades, hay que manejarse flexiblemente entre lo tradicional, lo cultural y lo legalmente instituido, en el terreno escolar hay que ser preciso estableciendo las demarcaciones y distinguiendo entre los centros escolares (que pueden ser públicos, concertados o privados) y la enseñanza misma ofrecida en cualquiera de ellos, cuyo contenido de interés público debe estar siempre asegurado y garantizado para todos

.

Referendum si, pero non o que eles dín...

OUUUUuuuu

E aproveitando que o Miño pasa por Ourense... Pois si hai que votar nun referendum non quero que sexa na falacia da darlle a unha cativa un dereito que non terán as outras nenas.

Por unha banda en Otra Democracia es Posible vimos debatindo sobor do sentido do voto en semellante tesitura, mais coido que mellor é no pragmático facer un atuténtido referendum.

Esta recollida de sinaturas por un referendum sobre a forma constitucional do estado español...



É preciso ter un certificado dixital.

Outra de Inseguridade

OUUUUuuuu

A loita das grandes compañías por manter o seu exceso de beneficio (usura) levaas a empregar canons para matar moscas. Sony engadiu varios sistemas de seguridade nos seus CDs de música e, ademais, incluiu un tipo de software dos empregados polo hackers para pasaren desapercibidos nos seus ataques os rootkits. Esta inclusión de software que se instala e funciona sin o consentimento do propietario do PC saiulles mal pois non só serve para que alguns hackers se divirtan senon que, por riba, pon en evidencia á L$$I pois se chega ó paradoxo de que desinstalalo pode ser delicto.

Cando o dano xa esta feito e diante da avalancha de criticas Sony decidiu retira-lo sofware dos seus CDs.

De tódolos xeitos e á vista do acontecido eu vos recomendo que engadades o rootkitreveler ó voso arsenal anti-spyware (ad-ware, spy bot etc.)ide por Kriptopolis se queredes mais info.

OUUUUuuuu


Un pobo que non trata de superarse a si mesmo para aportar ao concerto universal dacordo coa súa personalidade, non só renuncia a un direito senón que deixa de cumprir o seu máis alto deber histórico

Reformar, reformar...

OUUUUuuuu


Hei meus, agora nos imos adicar ó bricolaxe...

Coa chegada da filla de Felipe e Letizia (Parabéns ós pais e saude á cativa) acontece que ata para o PP a reforma constitucional se fai precisa. Antes de seguir falando desto dicir que sendo nena queda, dende o meu punto de vista, desbotada a posibilidade de que se tratase dunha inseminación como moitos compañeiros 'con contactos en Madrid' andaban a dicir. Ou ¿serían tan parvos de facelo ó chou podendo escoller?. Home, sempre queda a opción do forte caracter desa muller mais...

Ben; agora, qué reforma e quén reforma? ah?.

Home vista a sucesión esperpéntica de feitos, ditos e farádulas dos derradeiros meses con xente que se dí dialogante, mais se nega a falar e xente que só fala si sae o que eles din pois coido que hai un grande erro de procedemento no proceso de "reforma controlada do estado" que quixo(?) impulsar sosomán. Eu sempre lera que as revolucions eran reformas de "abaixo a arriba"; isto é, dende a rúa cara os poderes do estado. E tamén lin de revolucions "de arriba a abaixo"; mais, como agora existen moitos gobernos (veño insistindo que os cidadans non podemos soster a 5 gobernos e que con 3 abonda) e un xogo de espellos nos apoios politicos destes gobernos, este home viuse na necesidade dun proceso de reforma "do medio cara arriba sen pasar por abaixo" e a cousa semella bastante embarullada. Eiquí entra en xogo a inocencia dunha rapaza recén nada que, de súpeto, fai precisa unha reforma constitucional que sí acada o "consenso necesario" sen pasar (nen mentalo) polo POBO SOBERANO.

Como si manipulasen unha bomba farán unha reforma "controlada" nun ambiente pechado; a farán o mais rápido que podan e de xeito silandeiro tentando apartala de calquer outro debate politico-social. Por certo; ¿foi elexido este congreso para iso?.

Mentras, o novo goberno galego gasta cartos e desgástase en enquisas sobor da necesidade dunha reforma estaturaria e no revisionismo das decisions do goberno en funcions (¿e a lei sobor do goberno en funcions?).

Nestas os grupos republicanos andan espallados e os seus autoproclamdos 'voceiros' nas cámaras de representantes contemporizan e manipulan.

Sego a opinar que para uns cidadans libres e unha sociedade libre e consciente non pode haber nada irreformable "ad eternam" e que o proceso de reformar das leis fundamentais non pode ser prerogariva de oligocracias nen por iniciativa nen por execución.

Nunha sociedade que se di democrática e igualitaria aceptar que alguén (ainda que fose so 1) está fora da lei ou que só un grupo de cidadans pode obtar á xefactura do estado i que esta opción depende da inscripción nun rexistro especial(ou da bioloxía, tanto me ten), aceptar iso é aceptar unha situación de inferioridade e desigualdade. A mesma desigualdade que se dí querer subsanar reformando (en privado e controladamente) a constitución para que Leonor poida reinar.

"Y aún recuerdo aquel ayer..."

OUUUUuuuu

Era unha vella canción que veu a min mentres estaba na anoxia dunhas duras series e me lembrei con ela dunha FEIRA DO COCIDO hai xa tanto que non sei cando foi; se cadra foi a famosa feira do "abrazo de Lalin" entre Cuiña e Rajoy; non sei...

Non por anunciada nen por agardada foi menos polémica a presentación da candidatura de Xosé Cuiña á presidencia do PPdG. A escenificación a min non me gustou e, como din nalguha páxina das xurdidas ó redor deste debate, " En breve, comenzarán a llamarle el candidato esperpéntico o algo por el estilo". Nese lugar pasaron cousas importántes para min (e supoño que para moitos de nós) e non me gusta velo 'contaminado' pola política.

Do resto do acontecido nesa presentación e mellor que vos informedes na páxina xa citada ou na Non oficial do PPdG, tamén hai un blog de blogger sobor do tema.

As reaccions dos outros implicados no proceso van, en xeral polo agardado mais; a min (ignorante) chámame a atención a 'desmesurada' reacción de Cacharro e a resposta de Fraguestein á proposta "galeguista" (un galeguismo esperpéntico/Valleinclanesco? moi significativo.) de Cuiña. A primeira cheira a pacto Barreiro-Cuiña, a segunda cheira a medo a unha escisición ou, se cadra, á mesma lembraza que comentei ó inicio deste post.

I é que aquel día de Febreiro no palco da feira do cocido (Ese si que é un lugar solemne para chegar ó común dos mortais) Xosé Cuiña afirmou, caseque xurou, que él se retiraría cando se retirase Fraguenstein...

A criminalización do enxebre.

OUUUUuuuu

Dende o derradeiro cuarto do século XX escenificouse en Galiza o xiro cara a unha sociedade mais urbana e industrial reflexado e vehiculizado na emigración dos mais novos ás cidades con polos industriais e ás vilas cabeceiras de comarca... Mais o vínculo coa terra seguia vivo e se materializaba nas fins de seman a modo de desprazamento: "marcho para a aldea a respirar" i, o mais importánte, con forma de sacos de patacas, ristras de chourizos, ovos e carne de polo ou galiña. Ainda así foi chegando un intre no que xa non había na aldea a quen visitar nin que recoller ou, simplesmente, o desprazamento non se podía realizar. Por uns motivos ou outros os cidadans empregan como emulación da vida no campo e como esparcimento algunhas actividades que, ó dicir de Manuel Rivas, nos poñen en contacto coa natureza. Agora e por mor de unhas medidas tomadas (e xa rebatidas no seu intre) no momento álxido dun debate político mal plantexado e peor levado os cidadans vemos como se criminalzan esas actividades que tanto nos gustan.

E foi que aquel lume de Guadalaxara que tan traxicamente saltou a actualidade e tan prontemente foi magnificado e manipulado politicamente recibiu si unha resposta desproporcionada, deslocalizada e fora de tempo; e vimos a pagar os pratos rotos nesta terra que tanto sabe de lumes forestais ( 24% dos lumes e 20% da superficie queimada en 2004; 20% da superficie do pais/nación/CCAA queimada dende 1989).

Segundo aquel decreto de Xullo xa non podemos facer eses churrascos no monte nen sardiñadas nos piñeirais das praias para os que tantas infraestructuras hai montadas; haberá que eliminar todos eses asadores dos merendoiros (é mais, haberá que desface-los merendoiros).
Pola mesma razón; xa non podemos facer magostos no monte ...nen se poderá achegar un no seu coche por unha pista forestal até un alto para dar un paseo polo monte.

E non remata eiquí a cousa. A grave preocupación da gripe aviaria e a posible PANDEMIA de gripe human leva a OMS e ós responsabeis de saude pública e veterinaria a tomar unha serie de medidas lóxicas que teñen como consecuencia a prohibición de actividades tan enxebres como a FEIRA DO CAPÓN de Vilalba ou a cría das galiñas nas eiras das casas... e adiós os ovos da aboa ou ó suministro de carne de ave caseiro.

Claro, todo isto si a lexislación se "leva polo libro". Si, como é habitual, se emprega a máxima de "O descoñecemento da lei non exime do seu cumprimento, o seu coñecimento SI" pois...

Xornadas Gastronómicas

OUUUUuuuu

Ben se sabe que son de "bó saque" e que moito me gusta acudir a estas citas gastronómicas. Este ano fixéronse esperar (politicas por medio xa se sabe). Mellor prezo, veremos si mellor calidade. A min xa me falla o mellor sitio; espero que só por este ano.

Oubeo tecno...

OUUUUuuuu

Como onte foi o famoso día de internet e o deixei pasar pensando nas miñas carreiras de Kan; pois hoxe a enmedala con dúas de tenoloxía.

Por unha banda e antes de que a telefonía sobor IP (Skype) triunfe (ollo cos seus buratos de seguridade) xa se está a argalla-la evolución... i é que hai moita xente con inquedanzas e coñecimentos para xuntar unhas cousas con outras e facer algo realmente novo, mirade se non o proxecto FON de Martin Varsavsky. Aproveita-lo ancho de banda exedentario de múltiples usuarios de internet e facer deses ordenadores puntos de acceso á telefonía IP. Xenial.

Outra. Xa sabedes que son padecente de CONSPIRONOIA ainda que tomo poucas medidas sobor dela (non hai mais que ver este blog para saber quen son e onde moro). Os chips RDIF sempre foron un tema preferido meu i este artigo non fai mais que reafirmar o que penso; Claro que si hai quen toma precaucions, e vaia precaucions mais orixinais.

Jran D Polemica

OUUUUuuuu

E colleu Bieitiño e sacou os pes do tiesto. Nun movimento cualificado como meditado sacaron o sacho do rego e foron a pola directora xeral de Politica linguistica e tamén a por "Pacochet" ó que calificou de 'delincuente'.

Desta non puiden conterme e me sumei ó "ruido do foro"; trascribo eiqui o dito coa esperaza de que este oubeo non sexa en vano.

"ACORDO SOBRE BASES PROGRAMÁTICAS PARA A ACCIÓN DA XUNTA DE GALICIA QUE ASINAN OS GRUPOS POLÍTICOS PSdeG-PSOE E BNG:"(enlace a .pdf 73 Kb.) "5. EDUCACIÓN, LINGUA E CULTURA" "LINGUA"
A Xunta promoverá unha política de recuperación de falantes da lingua do país e de extensión do seu uso normal en todos os ámbitos da sociedade.
Asemade, potenciará o intercambio cultural cos países de lingua oficial portuguesa, no cal se atribuirá un papel de relevo aos medios de comunicación públicos. Outras medidas contempladas son:
- Desenvolverase o plan xeral de normalización lingüística aprobado polo Parlamento en 2004, con dotación orzamentaria, programación e avaliación anual.
- Crearase unha Institución para a promoción exterior da lingua e da cultura de Galicia.
- O goberno galego empregará a nosa lingua de forma sistemática en todas as súas comunicacións orais e escritas e promoverá o seu uso normal nos servizos e dependencias da Administracións autónoma e das Administracións locais. Garantirase en todo caso o dereito dos cidadáns a ser atendidos en galego en todas as súas relacións coa Administración.
- A Administración galega velará polo cumprimento estrito do Plano Xeral de Normalización Lingüística tanto no seu funcionamento interno como nas relacións con outras institucións de Galicia e cos cidadáns.

Dende o primeiro día Mendez Romeu incumpre este acordo que él mesmo negociou; o seu mentor (pacochet) incumpre sistemáticamente e con alevosía a lexislación en tódolos aspectos relacionados co galego.

GALIZA é un termo aceptado pola normativa vixente i é aplicable administrativamente dende o momento en que a normativa o recoñece como oficial.

A camisola é horrenda como o feito de ter como prioridade ter unha selección dun deporte profesional (si, é o que ten mais raigame. ¿e qué?) abocado ó fracaso. De ter necesidade da presencia internacional dos nosos deportistas para reafirmarmonos como NACIÓN escomencemos por apoialos individualmente (escomenzando por David Cal e Gomez Noia por exemplo) e colectivamente :Unha seleccion de hoquei a patins ou de balonman tería mais perspectiva de exito e pode que atopasen menos trabas por parte do nacionalismo español. E como a camisola é horrenda pois casequeme aledaría que houbese que repeti-lo proceso de deseño. Que rectificar é de sábios.

Edición 24 de Outubro

Seica até os membros do goberno galego pola banda do BNG incumplen o acordo arriba mencionado. Cito do Foro de Correr en Galicia:

Entiendo que siendo la carrera en Santiago,capital de Galicia,con la presencia de la nacionalista conselleira de educación y deportes, se debiera utilizar como lengua oficial de la carrera, la que es oficial y propia de Galicia.Ni por escrito,ni por palabra (acto entrega premios) se utilizó
para nada el Gallego. Las autoridades deportivas ( conselleira,secretario
Xeral para o deporte, etc.) debieran promover la normalización y utlización del Gallego en el ámbito deportivo.
No se puede entender una carrera en Santiago, y sobre todo en el momento actual, que menosprecie por escrito y por palabra la utilización de nuestro idioma propio y oficial.

.

Eu non quedo ós protocolos de entrega de premios (para min ter gañas de participar é un premio) e non podo saber si o mencionado comentário é verdade mais de selo meréceme a mesma ou mais repulsa que a actitude de Mendez Romeu pois Xela tamén estivo na comisión negociadora e coñece e debera sentir a importáncia do exemplo. E non me vale que se diga que había participantes de fora... se cadra os Keniatas e demais entenden o castelan.

Extremos ¿tócanse ou chocan?

OUUUUuuuu

Segue o debate do "estatut". Ningúen lle poderá nega-la virtude de por a organización territorial do estado e as relacions entre as diversas administracions sobor da mesa; mágoa que sexa na mesa dos políticos e os medios de in-comunicación e non se consulte de xeito global ó POBO SOBERANO.

Os extremos son: pola banda do nacionalismo español O PP e as súas contínuas chamadas ó medo rupturista, contan coa inestimabel axuda de individuos como Bono, Ibarra e Paco "o da bandeira". Como dí a miña asesora politica:Si por estes fora seguro que Isabel e Fernando non casaban.... Pola banda dos nacionalismos periféricos e deixando fora da análise (que non esquencendo) o emprego da violencia física (a coactiva emprégana ámbolos bandos) hai certas posicions radicais incomprensibles por moi argumentadas que se atopen e outras que me desconcertan.

Neste derradeiro grupo inclúese o derradeiro artigo de Brais Prego de Montaos (sospeito que 'alter ego' de Suso de Toro) que ven a dicir que a non aceptación do estatut (insistimos aprobado polo 90% dos representantes do pobo catalán) non faría mais que acelera-lo proceso sececionista catalán. Emprega para elo o paralelismo co proceso de independencia de Eire deixando caer que, naquela ocasión o Sein Feinn so obtivera o 73% dos deputados por Irlanda e ainda así se constituira o parlamento irlandés independete (Dail).

¿u-lo quid da custión?. Moita xente da rúa opina que se trata dun tema de cartos..."os catalans sempre pensando na pasta"; mais non piden ren que non exista xa baseandose iso sí en instrumentos tan medievais como a monarquía (falo dos Fueros) i eu coido que xa é horas de que cada goberno 'autoanémico' se faga responsable de recauda-lo que gasta. O que non sería de recibo e deixar de manter uns fondos interterritoriais de compesación pois até os cutres da UE os teñen.

Eu sego a teimar conque o tema principal é a inexisténcia dunha capacidade decisoria por parte dos cidadans no canto a como se organiza o estado politica e territorialmente.

Novo enroque

OUUUUuuuu

A estratexia da primeira xeira fora do goberno semella vir definida dende o plano municipal; non esquezamos que "toca metela" en 2007. I ten como liña de actuación principal a reivindicación de infraestructuras e compromisos varios dende a esfera e/ou a óptica localista ... así a reivindicación dun laboratorio de hemodinámica para Ourense tivo como "brillante" defensor a Miguel Santalices; si, o mesmiño que non a reivindicou nas súas diversas responsabilidades na sanidade provincial durante o "Fragosceno" (era de Fraga). A circunvalación de Riveira ven a ser reivindicada con fiereza polo 'león' do Barbanza Torres Colomer o mesmo que non fixo ren para conquerila dende as súas diversas responsabilidades provinciais e autoanémicas. O "Show" do circuito galego de velocidade no que diversos concellos solicitan a mesma infraestructura (coido que con escaso "valor engadido") e así moitas mais hai e haberá até que se arrinquen as tripas en Febreiro e a ver que fai o sucesor...

O que non se debería facer dende as agrupacions locais dos partidos no goberno e caer na desautorización pública i entrar a estes "farrapos" sen mais; de momento, ainda se admite que eles tiveron 16 anos para facelo e non o fixeron. Sobra tamén pola miña banda dicir que; ainda que estou contento por elo e que penso mercar unha camiseta en canto poda, coido que en Galiza temos outras prioridades tanto socio-económicas coma de auto-afirmación e representación.

Contraofensiva dixital

OUUUUuuuu

Pois si que está trocando o patio... si antes eran os populares os que sinalaban ás páxinas de internet (los genoveses, arredemo etc.) como fonte de difamación e crispación agora semella que entenderon que as TIC permiten non só proporcionar a información que a cada un lle interesa senon que ten a vantaxe engadida de obter o tan preciado "feedback" e non só iso; senon que coas ferramentas axeitadas todo o tráfico se pode analizar para obter datos ate o de agora insospeitados.

Así, o fillísimo ten un blog no que hai alta participación; tamén hai un confidencial adicado específicamente á sucesión de Don Manuel e outro sobor dos "desmanes" do Bipartito no que non admiten as opinions anónimas á que son tan dados noutros foros; moitas opinions se verquen no foro "o futuro do PPdG" que ten un link a un rancio exemplo das características desta xente: A elección da "chica PPdG.com".

En fin, ando a cavilar que o que realmente acontece na politica deste pais non é un conflicto territorial senon un conflicto xeracional (inter e intraxeracional) dos que as pasaron 'putas' co franquismo e chegaron a esta oligo-protodemocracia e os que fomos educados no conto de fadas do "poder do pobo" e "un cidadan un voto" que non vemos por ningures. Mais desta volta o poder establecido non está pola laboura de adaptar o modelo político a esta nova sociedade, polo de agora...

O estatuto das 7 pragas.

OUUUUuuuu

Coma si dunha maldición mesiánica se tratase está a ser tratado o texto da proposta de reforma do estatuto de cataluña(.PDF en castelán 384Kb.) aprobado polo 90% dos deputados do "parlament". A inicial alarma do tradicionalmente nacionalista español Partido Popular se veñen a engadir outras formas non menos chamativas de reacción dende o "donde dije ni una coma digo nada fundamental" ate reaccions que dan risa por non chorarmos como "urticaria" por parte dun 'urticante nato' ou desmembramento de institucions que neste momentos están duplicadas ou triplicadas (como o de valedor do pobo) ou supostas trabas na "cohesión interna" da economía...

Entón coido que o erro de Maragall (¿ou de ERC?) foi non facer un referendum ANTES de enviar a proposta ás cortes xerais; veríamos o apoio real (en cifras de participación e aprobación) do texto e tamén como respostaban os politicos profesionais á "vontade do soberano" que tanto din representar. Está claro por outra banda que alguns ven palla e borralla para os demais e consinten e calan no própio...porque si o problema é o 'poder politico' e os 'movementos envolventes' nas caixas de aforro ("la Caixa", CajaMadrid e outras como peons dos partidos) haberá que porlle solución e non trabar as solucions que os demais lle dan. O mesmo que ter un defensor do pobo que non proporciona información e atención na lingua dos cidadans i, é mais, critica que se protexa e fomente esta parte do patrimonio cultural cando debera actuar coma un ente descentralizado e coordinado (unha especie de consello interterritorial) a nivel europeo pois os dereitos cidadans que están destinados a protexer son os mesmos ¿ou non?.

Indefension, inmersión, opción e revisión.

OUUUUuuuu

Nestes días en que as forzas centrípetas anda a argallar como terxiversar a vontade do 90% do parlament de catalunya (¿logo non din que os representantes equivalen á poboación e, por elo, negan o dereito ó referendum vinculante?) eu quixérame centrar en como TOD@S falamos da feira como nos vai nela e facemos causa de liorta aquela discriminación que nos interesa (económica ou ideolóxicamente) e no a discriminación en sí mesma.

Vai uns días Enrique Múgica sacou da chisteira (i é que semella un chiste) unha misiva á ministra de Educación sobor dos "modelos de inmersión linguistica" que se estan a aplicar en cataluña, baleares e ¿galiza?. I é que ó chistoso este preocúpalle só a lesión de dereitos que sofren os que queren usa-lo castelan como lingua vehicular e residen nesas comunidades... para partirmonos.

Dende eiquí non podo mais que proclama-la miña indefensión diante dunha persoa tan partidista ó fronte dunha institución como a de "defensor del pueblo" que se lembra só dos dereitos que lle peta e ignora (como reflexa este informe do consello de europa) a marxinación que ainda vive o galego non só na educación senon na vida cotián. Eis esta o informe do 2004 no que ignora as reiteradas peticions da Mesa Pola Normalización Linguistica i entroques si reflexa como discriminatorias as politicas dos escasos concellos que promocionan o galego coma "lingua vehicular". Seguro que a este o fan membro de honra da AGLI.

E xa que estamos a falar de liberdade de elexir (si claro, sempre que se elixa o que eles queren). ¿Porqué non incluimos na carta á ministra de educación unha petición para que seña o ensino da relixión católica unha opción e substituimos esa hora obrigatoria por unha asignatura de "Cidadanía e convivencia" na que se lle ensine ós rapaces as súas obrigas e dereitos como cidadans i a facer as colas, non tirar lixo ó chan etc.?. Esa opción non lle interesa ó señor Múgica e polo tanto a institución que dirixe (rixe digo eu) fai "mutis".

Con respecto a esta liberdade de elexir e ó polémico trato privilexiado da relixión católica no contexto dun "estado aconfesional" (art. 16.3 constitución española "amén") con "relacions de cooperación" quero facer causa e difundir unha iniciativa cidadan que solicita ó goberno a revisión do concordato coa iglesia católica.
Dende esta páxina (en galego) podedes asinar electrónicamente a solicitude, baixarvos o texto da mesma e baixar formularios en .pdf para recoller sinaturas.
Nos foros podedes opinar sobor do tema e relata-las vosas experiencias.
Coido que é unha iniciativa interesante e, de feito, está no punto de mira do liberalismo capitalista que a ataca co débil argumento de que hai outras relacions privilexiadas (como ás dos sindicatos); si, débil porque en concordato.org ningúen lles impide montar unha iniciativa similar co fin que desexen; só queremos deixar de subvencionar directa e indirectamente a unha institución que tente impor os seus puntos de vista por tódolos medios i emprega a educación para adoctrinar e crear inxustiza social i de xénero.

12/10/2005: Veño de cavilar en que o ensino obrigatorio da asignatura de relixión constitue unha estratexia de "inmersión"; xustamente esa que tanto se critica con respecto ó ensino dun idioma. Polo tanto o que queda meridianamente claro é a falta de liberdade para elexir que é contra o que reclamamos uns e outros i é o que non temos en todo: dende o modelo de estado e goberno até que i en que idioma deben estudiar os nosos fillos.



En derradeiro termo, mais non menos importante quero difundir e facer explicito o meu apoio á candidatura do patrimonio inmaterial galego-portugués a ser proclamado pola UNESCO como "obra prima do patrimonio oral e inmaterial".

Sensación confusa

OUUUUuuuu

Xa se ve que ando algo "lento" nestes días i é que ando mais ás miñas carreiras e comentários varios que a deixar eiquí testemuña do que penso.

A piques estiven de atoparme con Iolanda Castaño (xa sabedes que lle teño grande admiración) nun obradoiro de poesía organizado pola Fundación Caixa Galicia en Santiago (coido que este Venres hai outro). Mágoa xa sabedes o mal que se me dan as verbas, sempre me corto con elas.

Eclipseime; foi un fermoso espectáculo (ainda que a min o de aplaudir me semella parvo), moi didáctico por moito que os docentes lle temesen e puxesen trabas para que os rapaces o visen.

Tamén é que estou a agardar unha nova aportación de Brais Prego de Montaos sobor do curso das cousas en Eire tra-la entrega das armas i o abandono da violencia por parte do IRA. Eu vexo moita esperanza nas desesperadas manifestacions de quen, de súpeto quedou sen escusas para trata-los temas políticos que de verdade afectan á vida dos habitantes do Ulster. A pelota está no tellado unionista.