OUUUUuuuu... Onte á noitiña de camiño de leva-la moza ó traballo escoitei na galega (a crónica Martes 10/03/2008 sobre as 21:55) un dos tantos balanzos sobre as eleccions nos que persoeiros que se coidan non só en posesión da VERDADE senon tamén que coidan que son os únicos que poden facer ouvir a súa opinión sen que se lles poda replicar veu a dicir que él na noite electoral apreciou a inutilidade do sistema de "listas abertas" porque, como se ve no reconto do senado, ¡¡¡retrasa que os resultados se coñezan!!!. Así, segundo Pereiro (é o que a indignación me permitiu entender do nome deste novo DEUS) coida que o importante non é a capacidade dos cidadans de elexir verdadeiramente ós seus representantes senon que o que importa é a inmediatez (e a invariabilidade, engado) do resultado.
Non importan as irregularidades, nin os colexios electorais non accesibles ás persoas con disfuncions ou simplesmente vellas, nin a desaparición de papeletas, nin o tratamento de "minoritarios" que se fai da maioría das opcions políticas; o que realmente importa o día dunhas eleccions é que se poda ir a xente cedo para a cama coñecendo o resultado da representación.
Mal lle pode ir á DEMOCRACIA si persoas que teñen altofalantes dende os medios públicos se adican a parangonar sistemas electorais antidemocráticos como as listas pechadas e os recontos 'flash'; logo nos viran co "boto" electrónico e por internet para poder dar resultados instantaneos.
Por certo, esquecíame puntualizar que os RESULTADOS aínda non se coñecen pois quedan os CERAvotos por computar e, sempre, dan choio ós periodistas...
Pensamentos de meu e comentarios sobor da actualidade en xeral.
E D'hont fixo o resto
OUUUUuuuu... Novamente fomos a botar (polo menos eu que sempre que o presidente de mesa dí "vota" dou un saltiño). Mais como veño teimando nos derradeiros tempos o grande gañador da campaña e, polo tanto, dos cómicos -si volto a por cómicos- foi o BIPOLARISMO-escañado. Fíxome gracia o sr. Blanco falando de "pluralidade social" cando estaba a dicir que o 90% dos escanos o reparten duas opcions; semellaralle que ainda hai demasiados partidos.
O certo é que o "BI" está instalado na consciencia colectiva e que aínda vai a ir avanzando; porque ó gañador técnico desta xeira non lle queda mais remedio que pactar e ó opositor só lle queda a estratexia do desgaste desa necesidade de pactar e a crítica feroz do pacto en sí mesmo. E todo pola teima que temos de pensar que si o noso voto -o persoal- non acada reflexo nun representante, non ten valor. Como si o representante acadado o puidesemos vixiar, obrigar, ameazar coa reitrada do apoio; bueno, como si realmente fose representante e non unha persoa que colle un 'acta' e fai o que lle peta nos vindeiros catro anos. Como dixo a miña compañeira; como no futbol ¿que fai tanta xente de Ponferrada sendo do Madrid ou do Barça?: Sentirse representado e coidar que ten oportunidade de que quen o representa acade éxito.
Unha teima infantil na nosa consciencia nos impide votar con ela e un artificio matemático axudado polo cercenamento das que son 'verdadeiramente' as forzas minoritarias (as que non acadan a porcentaxe precisa para entrar no reparto) fai o resto e desta volta fixoo a prol do P$O€ que transformou menos de 4% de vantaxe en votos nun 5% de escanos.
Ó BNg semella que non lle foi tan mal; mais si se miran de perto os resultados a perda de votos nas cidades -futuro demografico á alza- agás en Compostela se viu compensada por un cremento moderado nos núcleos medianos e pequenos que, demograficamente, teñen menos 'percorrido'.
Ainda eu "Fedeguico" se frote as mans o certo é que ERC baixou pola abstención dos seus votantes e que os 'seus' escanos os acadan PSC, CiU e PP ainda que estes dous últimos perden votos... Coido que mais chasco levaria Citadans que non viu reflexado nas xerais o acadado nas autonómicas.
Rosa Diez acadou seguir vivindo da política 4 anos mais e, con elo, a pensión vitalicia. Fixo "pupa"?? xa se verá si a fai como deputada.
O certo é que o "BI" está instalado na consciencia colectiva e que aínda vai a ir avanzando; porque ó gañador técnico desta xeira non lle queda mais remedio que pactar e ó opositor só lle queda a estratexia do desgaste desa necesidade de pactar e a crítica feroz do pacto en sí mesmo. E todo pola teima que temos de pensar que si o noso voto -o persoal- non acada reflexo nun representante, non ten valor. Como si o representante acadado o puidesemos vixiar, obrigar, ameazar coa reitrada do apoio; bueno, como si realmente fose representante e non unha persoa que colle un 'acta' e fai o que lle peta nos vindeiros catro anos. Como dixo a miña compañeira; como no futbol ¿que fai tanta xente de Ponferrada sendo do Madrid ou do Barça?: Sentirse representado e coidar que ten oportunidade de que quen o representa acade éxito.
Unha teima infantil na nosa consciencia nos impide votar con ela e un artificio matemático axudado polo cercenamento das que son 'verdadeiramente' as forzas minoritarias (as que non acadan a porcentaxe precisa para entrar no reparto) fai o resto e desta volta fixoo a prol do P$O€ que transformou menos de 4% de vantaxe en votos nun 5% de escanos.
Ó BNg semella que non lle foi tan mal; mais si se miran de perto os resultados a perda de votos nas cidades -futuro demografico á alza- agás en Compostela se viu compensada por un cremento moderado nos núcleos medianos e pequenos que, demograficamente, teñen menos 'percorrido'.
Ainda eu "Fedeguico" se frote as mans o certo é que ERC baixou pola abstención dos seus votantes e que os 'seus' escanos os acadan PSC, CiU e PP ainda que estes dous últimos perden votos... Coido que mais chasco levaria Citadans que non viu reflexado nas xerais o acadado nas autonómicas.
Rosa Diez acadou seguir vivindo da política 4 anos mais e, con elo, a pensión vitalicia. Fixo "pupa"?? xa se verá si a fai como deputada.
A democracia manipulada
OUUUUuuuu...Tentando aclararme respecto da video pregunta a ZP e do troco de condicions que se fixo respecto delo iso sí todo con moita simpatía e bó rollo...
Eu quixen respostar ata 3 veces á derradeira pregunta de Txarrena2000 mais en ninguna ocasión o meu cometario foi engadido...
O tema é que ¿que se pode esperar dun sistema no que ata a mais mínima manifestación de "libertade de expresión" é manipulada deste xeito?. Os rumores de 'pucherazo' ó redor das eleccions de 2004 foron por mor dun feito realmente traumático, os de 2008 o serán pola manipulación dos medios.
¿foi un erro participar nunha cousa así?; non, era o único que me quedaba e os 10700 visionados e 12 votos positivos son un balanzo mais que axeitado; mágoa non percatarme que se trataba dun concurso de estética ou de orixinalidade se cadra tería feito outra cousa; mais eu, coitado, pensaba que se trataba dunha ocasión seria de facer "democracia participativa", que tamén que denominación mais contradictoria; ¿non?, porque si é DEMOCRACIA, non precisa de mais 'participación' pois no "goberno de tod@s" xa participamos tod@s. Bueno, o caso é que o própio sistema mostrou as súas eivas no aspecto mais crítico dun sistema político.
A partires da publicación deste Post temo-la única ocasión de trocaren VERDADEIRAMENTE isto coa única arma masiva mais non destructiva: O VOTO
Estimado Kandpalleiro:O certo é que o meu vídeo se pode ver mais, malía que non teño bloqueadas as opcions de comentarios, xa non se pode comentar e; seica, non sae na relación dos videos ofrecidos para votar.
Al principio sólo se permitía enviar una pregunta por usuario, pero después decidimos permitir que enviárais tantas como queráis.(só que esqueceron comentalo, foi un feito consumado cando se percataron que o mesmo tío facía varias preguntas con varias contas no seu mesianico afán por 'salvarnos' democraticamente a tod@s)
Lo de dar la cara o no ya es una decisión personal que estamos seguros el público valorará a la hora de votar.
Agradecemos mucho tu interés.
Un cordial saludo,
el equipo de Medios Interactivos de RTVE
Eu quixen respostar ata 3 veces á derradeira pregunta de Txarrena2000 mais en ninguna ocasión o meu cometario foi engadido...
19/02/2008De tódolos xeitos só tiña que teclear "Tratado de Lisboa" e calquer percurador o levaría á páxina oficial do tratado.
Hola; van 3 veces que posteo resposta na túa mensaxe mais non sei porque non sae.
Tes información oficial nesta web:http://europa.eu/lisbon_treaty/index_es.htm
E información critica en:http://www.tratadolisboa.blogspot.com/
Eu o que critico é que un tratado con esas implicacions e no que contraemos obrigas para nós e os nosos fill@s non sexa aprobado por referendum.
O tema é que ¿que se pode esperar dun sistema no que ata a mais mínima manifestación de "libertade de expresión" é manipulada deste xeito?. Os rumores de 'pucherazo' ó redor das eleccions de 2004 foron por mor dun feito realmente traumático, os de 2008 o serán pola manipulación dos medios.
¿foi un erro participar nunha cousa así?; non, era o único que me quedaba e os 10700 visionados e 12 votos positivos son un balanzo mais que axeitado; mágoa non percatarme que se trataba dun concurso de estética ou de orixinalidade se cadra tería feito outra cousa; mais eu, coitado, pensaba que se trataba dunha ocasión seria de facer "democracia participativa", que tamén que denominación mais contradictoria; ¿non?, porque si é DEMOCRACIA, non precisa de mais 'participación' pois no "goberno de tod@s" xa participamos tod@s. Bueno, o caso é que o própio sistema mostrou as súas eivas no aspecto mais crítico dun sistema político.
A partires da publicación deste Post temo-la única ocasión de trocaren VERDADEIRAMENTE isto coa única arma masiva mais non destructiva: O VOTO
Tristura, vergoña e rabia
OUUUUuuuu...Non puido ser. Outra volta a pantomima da votación vese entorpecida pola tolemia dos cobardes. Outra volta 200 vidas ou unha ¿que mais ten? segada(s) por non se sabe ben que crime ou en nome de qué patria ou por mor de qué dignidade ou en virtude de non se sabe qué concesions que non se queren facer...
Mais a parodia lonxe de parar como anúncian os heraldos arrecia e as declaracions coas que os compañeiros do brutalmente asasinado cidadán xa tiñan un 'regusto' algo raro. A mensaxe aclarouse coa sucesión: ETA pide a abstención, ETA asesina, Non lle queremos dar gusto a ETA, ZP pide unha maioría ampla... Coidei que era unha paranoia miña; catro anos escoitando teorías conspiranoicas tiñan que ter algún efecto secundario.
Tiven que viaxar i estiven escoitando RNE de seguido; todo tiña a mesma cor; un SI pero NON, un deixamos mais pedimos.
O colmo do despropósito foi escoitar e ver á furgoneta do BNG pasando a megafonía polo Barco de Valdeorras ás 7 da tarde. E coitado, pensei que xa non se podería ir mais lonxe... Logo, na volta, escoitei o esperpento do pleno de Arrasate no que ANV fixo o seu 'papel' mais decidiu deixa-lo bastón de mando a EB-IU para os actos do sepelio...
Xa mais de noite de camiño da clase de gaita o remate da mán da persoa que falou no nome do PP á saida da xuntanza no congreso dos deputados no que se asinara un documento unitario de condea do atentado. ¿Tanto insitir na unidade dos demócratas para logo sair anunciando a súa posición particular cando a xornada de reflexión xa se iniciara 'de feito'?. Qué baixo me semella. Insitir nas teses sostidas durante a campaña neste intre É pedi-lo voto i É insistir no único tema no que o PP "recauda" votos: O MEDO.
Sego a defende-lo papel da negociación como resolución final dos conflictos e da libre expresión da vontade das persoas, mais NUNCA por baixo do valor da vida das persoas. É por elo que coido que o único que estivo atinado nas súas decalracions foi o señor Lendakari.
Mais a parodia lonxe de parar como anúncian os heraldos arrecia e as declaracions coas que os compañeiros do brutalmente asasinado cidadán xa tiñan un 'regusto' algo raro. A mensaxe aclarouse coa sucesión: ETA pide a abstención, ETA asesina, Non lle queremos dar gusto a ETA, ZP pide unha maioría ampla... Coidei que era unha paranoia miña; catro anos escoitando teorías conspiranoicas tiñan que ter algún efecto secundario.
Tiven que viaxar i estiven escoitando RNE de seguido; todo tiña a mesma cor; un SI pero NON, un deixamos mais pedimos.
O colmo do despropósito foi escoitar e ver á furgoneta do BNG pasando a megafonía polo Barco de Valdeorras ás 7 da tarde. E coitado, pensei que xa non se podería ir mais lonxe... Logo, na volta, escoitei o esperpento do pleno de Arrasate no que ANV fixo o seu 'papel' mais decidiu deixa-lo bastón de mando a EB-IU para os actos do sepelio...
Xa mais de noite de camiño da clase de gaita o remate da mán da persoa que falou no nome do PP á saida da xuntanza no congreso dos deputados no que se asinara un documento unitario de condea do atentado. ¿Tanto insitir na unidade dos demócratas para logo sair anunciando a súa posición particular cando a xornada de reflexión xa se iniciara 'de feito'?. Qué baixo me semella. Insitir nas teses sostidas durante a campaña neste intre É pedi-lo voto i É insistir no único tema no que o PP "recauda" votos: O MEDO.
Sego a defende-lo papel da negociación como resolución final dos conflictos e da libre expresión da vontade das persoas, mais NUNCA por baixo do valor da vida das persoas. É por elo que coido que o único que estivo atinado nas súas decalracions foi o señor Lendakari.
¿Debatiron?
OUUUUuuuu... O bipartidismo está servido; só que os dous contrincantes pensan que son eles os gañadores i é certo; a perdedora é a DEMOCRACIA que voltará a pasar de longo nun día para seren ignorada durante catro anos mais.
As manienquisas (enquisas manipuladas) outorganlle pouco ou nulo impacto ás aparicions estelares de "Ciudadanos" e "UPD" que semellan non acadar ese papel de bisagra que tanto precisa todo bó bipartidismo que se precie.
Faime gracia que falan de situación ingobernable cando a xente pode dispor da súa representación dun xeito proporcional acadándose nos parlamentos un autentico reflexo da multilateralidad da sociedade da que emana. En troques, os salva patrias democratas ben alimentados cos cartos que se manteñen nas segundas liñas nos queren facer crer a tomadura de pelo do 'voto útil' ou da 'abstención por dúbida' que non sei que me resulta mais insultante porque que queiran dirixi-lo meu voto sen outra proposta que "ou nós ou o lixo" eme tan incoherente como quen dí "xa que non nos vas votar -que só queremos que nos voten os de sempre- polo menos non lles deixes seguilo facendo tan mal".
Bueno, coido que, salvo nova desgracia vai se-lo derradeiro post sobre este tema antes da traca final...
Votemos malditos, votemos mais fagámolo só pensando no que nos propoñen os representantes que imos a elexir e quen son eses representantes.
As manienquisas (enquisas manipuladas) outorganlle pouco ou nulo impacto ás aparicions estelares de "Ciudadanos" e "UPD" que semellan non acadar ese papel de bisagra que tanto precisa todo bó bipartidismo que se precie.
Faime gracia que falan de situación ingobernable cando a xente pode dispor da súa representación dun xeito proporcional acadándose nos parlamentos un autentico reflexo da multilateralidad da sociedade da que emana. En troques, os salva patrias democratas ben alimentados cos cartos que se manteñen nas segundas liñas nos queren facer crer a tomadura de pelo do 'voto útil' ou da 'abstención por dúbida' que non sei que me resulta mais insultante porque que queiran dirixi-lo meu voto sen outra proposta que "ou nós ou o lixo" eme tan incoherente como quen dí "xa que non nos vas votar -que só queremos que nos voten os de sempre- polo menos non lles deixes seguilo facendo tan mal".
Bueno, coido que, salvo nova desgracia vai se-lo derradeiro post sobre este tema antes da traca final...
Votemos malditos, votemos mais fagámolo só pensando no que nos propoñen os representantes que imos a elexir e quen son eses representantes.
Critica da razón centrífuga
OUUUUuuuu... Aproveito este primeiro post Wi-Fi (i é allea) para facer unha pequena e non maliciosa crítica do tríptico que atopei na casa do meu finado pai.
Disque a forza de equilibrio político en Galicia pode acadar un número de escanos dabondo nas cortes centripetas de xeito que poda participar na responsabilidade de gobernar no todo dende a parte, pequerecha do noso recuncho atlántico.
Escomenza o triptico coa verba máxica para acada-la atención deste modesto cidadan mais, !!que decepción¡¡ non se fala da DEMOCRACIA, fálase da pluralidade dunha parte do mundo ignorando cal é o significado de tal verba. Unha forza que se supón plural mais que non ten DEMOCRACIA no seu comportamento interno non debera entrar en criticar ese aspecto da sociedade da que é parte.
O resto do programa semella o mesmo salaio redencionista de tódalas formacions con ancora e limite nun anaco de terra. Sen unha prespectiva de a quen se dirixe e que é o que ten que demostrar, non só á xente que xa lle vota, senón a tódolos cidadans cos que comparte realidade... curiosamente unha realidade que eles mesmos afirman (e saben) que está espallada tanto polo mundo adiante como dentro do seu anaco de terra algo que ó final si recollen no belísimo caseque onírico derradeiro punto; tan grotescamente semellante ó archicoñecido "y acabar con la paz mundial" atribuido na lenda urbana ás misses e loiras.
Non semella que sexa moi coherente denunciar que Madrid ignora e vilipendia o mesmo que non se lle reclama a Lisboa; pois si se ten dignidade se ten fronte a todo non só respecto a quen podes chantaxear para acadar parceliñas de poder.
hala amiguiños a darlle.
Disque a forza de equilibrio político en Galicia pode acadar un número de escanos dabondo nas cortes centripetas de xeito que poda participar na responsabilidade de gobernar no todo dende a parte, pequerecha do noso recuncho atlántico.
Escomenza o triptico coa verba máxica para acada-la atención deste modesto cidadan mais, !!que decepción¡¡ non se fala da DEMOCRACIA, fálase da pluralidade dunha parte do mundo ignorando cal é o significado de tal verba. Unha forza que se supón plural mais que non ten DEMOCRACIA no seu comportamento interno non debera entrar en criticar ese aspecto da sociedade da que é parte.
O resto do programa semella o mesmo salaio redencionista de tódalas formacions con ancora e limite nun anaco de terra. Sen unha prespectiva de a quen se dirixe e que é o que ten que demostrar, non só á xente que xa lle vota, senón a tódolos cidadans cos que comparte realidade... curiosamente unha realidade que eles mesmos afirman (e saben) que está espallada tanto polo mundo adiante como dentro do seu anaco de terra algo que ó final si recollen no belísimo caseque onírico derradeiro punto; tan grotescamente semellante ó archicoñecido "y acabar con la paz mundial" atribuido na lenda urbana ás misses e loiras.
Non semella que sexa moi coherente denunciar que Madrid ignora e vilipendia o mesmo que non se lle reclama a Lisboa; pois si se ten dignidade se ten fronte a todo non só respecto a quen podes chantaxear para acadar parceliñas de poder.
hala amiguiños a darlle.
Sarko e Palestina
OUUUUuuuu... Cada día que escoito ou vexo novas do que lle está a acontecer á poboación de Palestina non podo menos ca sentir noxo e rabia. Tanta desgracia concentrada dende tempo inmemorial nun espazo tan pequeno. Pedras contra misiles, nenos e vellos acribillados, inocentes dun e outro pobo mancados ou mortos.
As accions e reaccions sucedense e os combatintes non poden, non saben, non queren ou non lles deixan outra solución. O talión funciona dia e noite como unha máquina de mallar mais só nos indefensos.
Na mentras temos a Sarko, a versión europea de Chaves co seu populismo exibicionista, coa súa chulería toda ela concentrada en tan pouco espazo que semella o reflexo da república que preside; feita a sí mesma sen modelo nen copia e subida no pedestal dos seus desexos para mirar... cara a outra banda.
No tema de Palestina hai estados mais responsables ca outros; e, teño claro, que os que decidiron no seu momento apadriñar á guerrilla xudea en palestina e deron apoio á creación do estado de Israel sabían que creaban un conflicto de solución nula e equilibrio imperfecto. Israel creouse coma un estado militar sitiado e nunca tivo, salvo en pequenos i esperanzadores intres, atisbos de coñecer a verba negociación, a verba humanidade e o concepto de memoria social. Mais ben teñen callado no caletre o concepto de guerra eterna e de vinganza permanente.
O punto de unión estaría na intervención do gran SARKO no conflicto israelo-palestino sen as trabas da UE; só co seu uniforme de Mad-Max e subidiño no pedestal mais mirando de fronte ós nenos coas pedras, as casas derruidas, ás rúas reventadas... Palestina e Israel só teñen unha solución: Entenderse e a responsabilidade de chegar a ese punto é, principalmente, dos que propiciaron esta situación mais fai falla valor e tolemia, para afrontares este reto.
As accions e reaccions sucedense e os combatintes non poden, non saben, non queren ou non lles deixan outra solución. O talión funciona dia e noite como unha máquina de mallar mais só nos indefensos.
Na mentras temos a Sarko, a versión europea de Chaves co seu populismo exibicionista, coa súa chulería toda ela concentrada en tan pouco espazo que semella o reflexo da república que preside; feita a sí mesma sen modelo nen copia e subida no pedestal dos seus desexos para mirar... cara a outra banda.
No tema de Palestina hai estados mais responsables ca outros; e, teño claro, que os que decidiron no seu momento apadriñar á guerrilla xudea en palestina e deron apoio á creación do estado de Israel sabían que creaban un conflicto de solución nula e equilibrio imperfecto. Israel creouse coma un estado militar sitiado e nunca tivo, salvo en pequenos i esperanzadores intres, atisbos de coñecer a verba negociación, a verba humanidade e o concepto de memoria social. Mais ben teñen callado no caletre o concepto de guerra eterna e de vinganza permanente.
O punto de unión estaría na intervención do gran SARKO no conflicto israelo-palestino sen as trabas da UE; só co seu uniforme de Mad-Max e subidiño no pedestal mais mirando de fronte ós nenos coas pedras, as casas derruidas, ás rúas reventadas... Palestina e Israel só teñen unha solución: Entenderse e a responsabilidade de chegar a ese punto é, principalmente, dos que propiciaron esta situación mais fai falla valor e tolemia, para afrontares este reto.
Lalín 29F: Loita antitransxénica
OUUUUuuuu
Como o blogue de O Laranxo está fora de liña e non sei se teñen outra via de comunicación que a lista de mail póñovos esta nota.
A organización ecoloxista Amigos da Terra convoca a diferentes colectivos organizacións e á cidadanía en xeral a participar dunha xornada de reflexión e posta en común de ideas para traballar en conxunto na loita antitransxénica.
Este venres 29 de febreiro terá lugar na localidade pontevedresa de Lalín, unha acción en repulsa ao ensaio e cultivo con millo transxénico en Galicia, emprendida por Amigos da Terra, e que desenvolverase ao longo de todo o día en dito municipio.
A avaliación dun ensaio con transxénicos aprobado polo Ministerio de Medio Ambiente, en Xaneiro do 2007, propón ampliar as áreas de ensaio con millo transxénico en Galicia a catro municipios, un dos cales é Lalín.
Para debatir sobre a situación destes ensaios e do posible cultivo con transxénicos en Galicia, organízase esta xornada, á que acudirán entre outros: representantes do Sindicato Labrego Galego (SLG), Concello de Lalín, Asociación de produtores ecolóxicos de Galicia (APEGA), Asociación de Agricultores e Gandeiros de Lalín, ADEGA así coma outras organizacións ecoloxistas e organismos implicados.
Para máis información:
Comunicación Amigos da Terra
Tfno: 988.374.318
Como o blogue de O Laranxo está fora de liña e non sei se teñen outra via de comunicación que a lista de mail póñovos esta nota.
A organización ecoloxista Amigos da Terra convoca a diferentes colectivos organizacións e á cidadanía en xeral a participar dunha xornada de reflexión e posta en común de ideas para traballar en conxunto na loita antitransxénica.
Este venres 29 de febreiro terá lugar na localidade pontevedresa de Lalín, unha acción en repulsa ao ensaio e cultivo con millo transxénico en Galicia, emprendida por Amigos da Terra, e que desenvolverase ao longo de todo o día en dito municipio.
A avaliación dun ensaio con transxénicos aprobado polo Ministerio de Medio Ambiente, en Xaneiro do 2007, propón ampliar as áreas de ensaio con millo transxénico en Galicia a catro municipios, un dos cales é Lalín.
Para debatir sobre a situación destes ensaios e do posible cultivo con transxénicos en Galicia, organízase esta xornada, á que acudirán entre outros: representantes do Sindicato Labrego Galego (SLG), Concello de Lalín, Asociación de produtores ecolóxicos de Galicia (APEGA), Asociación de Agricultores e Gandeiros de Lalín, ADEGA así coma outras organizacións ecoloxistas e organismos implicados.
Programa:
A xornada do venres transcorrerá principalmente en dous emplazamentos de Lalín.
* Pola mañá instalarase unha mesa informativa na Praza da Igrexa, en horario de 11.00 a 14.30 e de 16.00 a 19.30. Na mesa proporcionarase información sobre os transxénicos, recollerase a opinión da poboación sobre o tema para logo elaborar un pequeno informe e tamén procederase á recollida de sinaturas pedindo a declaración de Galicia coma Zona Libre de Transxénicos.
* Ás 20.00 e na Casa da Xuventude dará comezo a Mesa Redonda, na que intervirán: David Sánchez Carpio (Amigos de la Tierra), Charo Sánchez Parga (S.L.G.), Marcial Costoya (Monsanto) e Xosé Manuel Méndez García (Concello de Lalín); posteriormente debatirase a situación actual dos transxénicos en Galicia, e a posible elaboración dunha estratexia en común entre os colectivos asistentes.
* Pola mañá instalarase unha mesa informativa na Praza da Igrexa, en horario de 11.00 a 14.30 e de 16.00 a 19.30. Na mesa proporcionarase información sobre os transxénicos, recollerase a opinión da poboación sobre o tema para logo elaborar un pequeno informe e tamén procederase á recollida de sinaturas pedindo a declaración de Galicia coma Zona Libre de Transxénicos.
* Ás 20.00 e na Casa da Xuventude dará comezo a Mesa Redonda, na que intervirán: David Sánchez Carpio (Amigos de la Tierra), Charo Sánchez Parga (S.L.G.), Marcial Costoya (Monsanto) e Xosé Manuel Méndez García (Concello de Lalín); posteriormente debatirase a situación actual dos transxénicos en Galicia, e a posible elaboración dunha estratexia en común entre os colectivos asistentes.
Para máis información:
Comunicación Amigos da Terra
Tfno: 988.374.318
O debate bi-partito e o erro da "esquerda"
OUUUUuuuu... Escribo esto sen ter visto o histriónico "debatiño" de onte a noite e sin ter lido nin escoitado crónica nenguha ó respecto.
A proto-democracia celebra ter chegado a este punto tras 15 anos... Un debate entre 2 candidatos. Como si de verdade a sociedade que vai votar o 9-M fose só ou azul (¿non era laranxa?) ou vermella; non hai matices, nen cromatismo, nen... Só unha especie de absolutismo por oposición; se nos es azul (¿laranxa?) es vermello, se non es vermello es...¿laranxa?, non; digo azul.
En medio de isto está IU (EU, que non eu) co seu spot xogando ó contrasenso e cos seus erros clásicos para min: Reivindicase unha especie de revanchismo político na insistencia da "memoria", supoño que se trata de manter unha continuidade co propio pasado mais, en esencia, ese é o grande erro. Insistese en facer referencia a gobernar "dende a esquerda" e non se decata (ou sí, pero se desexa) que dicindo e facendo iso estase nun contrasenso pois gobernar gobernase para o conxunto da sociedade incluidos os sectores mais "integristas" do 'bando' contrario e gobernase en base ás leis e as leis deben debatirse e, de seren posible, consensuarse. E canto mais importánte é o asunto sobre o que se quere lexislar, poñamos o aborto, mais amplo debe se-lo consenso; xustamente iso é o que lle está a pasar á educación: Lexislatura tras lexislatura se modifican as leis sen un consenso o que provoca que no seguinte troco de poder a outra faciana da moeda volte a revira-la torna.
No eido mais cercano sempre temos ocasión de apreciar o ridículo que resultan certas vindicacions (cando as fan outros) e pensar ¿cara a onde nos leva isto?... e sempre con falla de coherencia. Quérense a xestión e "as oficinas" (a sede) dos órganos de xestión dos asuntos dun territorio e critícase a otras formacions politicas cando reivindican o mesmo para os seus territorios; pero o mais grave é que se quere esa xestión para poder 'manexar' (unha das traduccions de "xestión") eses asuntos e sobrepasa-los marcos establecidos aumentando as explotacions de todo tipo pois esa xestión mais cercana é mais 'sensible' ás necesidades locais de desenrolo que, como unha nova China, ten o "noso territorio" o que desbota calquer intento de conservacion do mesmo malia a inclusión en catálogos de todo tipo (UNESCO, NATURA etc.) que, semella, son de aplicación só para territorios desenrolados.
Ó cabo, só dicirvos outra volta mais que non deixedes que "Utilicen" a vosa arma que, mais aló do que dicía o poeta, é o voto; mais tamén, sempre, a verba.
A proto-democracia celebra ter chegado a este punto tras 15 anos... Un debate entre 2 candidatos. Como si de verdade a sociedade que vai votar o 9-M fose só ou azul (¿non era laranxa?) ou vermella; non hai matices, nen cromatismo, nen... Só unha especie de absolutismo por oposición; se nos es azul (¿laranxa?) es vermello, se non es vermello es...¿laranxa?, non; digo azul.
En medio de isto está IU (EU, que non eu) co seu spot xogando ó contrasenso e cos seus erros clásicos para min: Reivindicase unha especie de revanchismo político na insistencia da "memoria", supoño que se trata de manter unha continuidade co propio pasado mais, en esencia, ese é o grande erro. Insistese en facer referencia a gobernar "dende a esquerda" e non se decata (ou sí, pero se desexa) que dicindo e facendo iso estase nun contrasenso pois gobernar gobernase para o conxunto da sociedade incluidos os sectores mais "integristas" do 'bando' contrario e gobernase en base ás leis e as leis deben debatirse e, de seren posible, consensuarse. E canto mais importánte é o asunto sobre o que se quere lexislar, poñamos o aborto, mais amplo debe se-lo consenso; xustamente iso é o que lle está a pasar á educación: Lexislatura tras lexislatura se modifican as leis sen un consenso o que provoca que no seguinte troco de poder a outra faciana da moeda volte a revira-la torna.
No eido mais cercano sempre temos ocasión de apreciar o ridículo que resultan certas vindicacions (cando as fan outros) e pensar ¿cara a onde nos leva isto?... e sempre con falla de coherencia. Quérense a xestión e "as oficinas" (a sede) dos órganos de xestión dos asuntos dun territorio e critícase a otras formacions politicas cando reivindican o mesmo para os seus territorios; pero o mais grave é que se quere esa xestión para poder 'manexar' (unha das traduccions de "xestión") eses asuntos e sobrepasa-los marcos establecidos aumentando as explotacions de todo tipo pois esa xestión mais cercana é mais 'sensible' ás necesidades locais de desenrolo que, como unha nova China, ten o "noso territorio" o que desbota calquer intento de conservacion do mesmo malia a inclusión en catálogos de todo tipo (UNESCO, NATURA etc.) que, semella, son de aplicación só para territorios desenrolados.
Ó cabo, só dicirvos outra volta mais que non deixedes que "Utilicen" a vosa arma que, mais aló do que dicía o poeta, é o voto; mais tamén, sempre, a verba.
Os antropologos contestan.
Ainda que teño as miñas diferencias nalgun enunciado o certo é que está é unha resposta ben fundamentada ó "Contrato inmigratorio".
Somos un grupo de antropólogos, de diferentes tendencias políticas, que ejercemos aquí en España. Los temas de la “cultura”, de la inmigración y de la convivencia entre grupos humanos son temas que caen plenamente dentro de la teoría y la práctica de la antropología, por lo cual estamos especialmente cualificados para dar una opinión experta en estas áreas.
Queremos expresar nuestro más enérgico rechazo a la propuesta del Sr. Rajoy de exigir a las personas que inmigran a España la firma de un contrato que, según entendemos, tiene tres aspectos principales: el compromiso de respetar las leyes y la Constitución de España, el compromiso de aprender español y el compromiso de respetar las costumbres españolas. Nuestras razones son las siguientes.
Primero, con el mero hecho de estar aquí, toda persona que reside en España –tanto si tiene la nacionalidad española como si no- tiene la obligación de respetar la Constitución y las leyes.
Segundo, como todos sabemos por experiencia propia, los idiomas se aprenden cuando uno tiene necesidad de ello. La amplia experiencia de las migraciones a nivel mundial enseña que, aunque la primera generación no siempre logre una plena competencia lingüística en la lengua del país de acogida, la segunda generación, escolarizada en el idioma del país, sí lo logra sin problema. La manera de conseguir la integración lingüística de las personas inmigradas es mediante el apoyo del Estado, con la oferta de clases sin coste en centros municipales, en horarios factibles para las personas trabajadoras, no mediante un “contrato”.
Tercero, y éste es el punto del que mayor conocimiento tenemos, la cultura (que incluye las costumbres) no es un todo homogéneo compartido por los ciudadanos de un país. No existe cultura nacional, ni cultura europea, que se pueda definir con un cierto número de elementos básicos con los cuales todas las personas están de acuerdo. Las pocas normas y los pocos “valores” considerados imprescindibles para el funcionamiento del país están plasmados en la Constitución y en las leyes (la democracia como forma de gobierno, la responsabilidad civil, la igualdad de las personas ante la ley...).
Todo lo demás son prácticas, que pueden ser más o menos extendidas o limitadas a unos grupos u otros. No hay más que darse un paseo por la geografía española para darse cuenta de ello. Además, las costumbres y la cultura no son fijas; sólo hay que pensar en las costumbres de hace cincuenta años para ver lo cambiantes que pueden ser. La imposibilidad de definir un acervo común de costumbres “españolas” saltará a la vista en cuanto se intente poner en práctica.
Finalmente, la meta a alcanzar en el mundo de hoy es una convivencia buena y enriquecedora. La falta de claridad en la definición del “problema” a resolver y la propuesta para resolverla, con un planteamiento simplista, incorrecto e insuficiente, tiene el efecto de fomentar una xenofobia siempre latente que sólo puede dañar a todos, ciudadanos españoles y personas inmigradas por igual.
Somos un grupo de antropólogos, de diferentes tendencias políticas, que ejercemos aquí en España. Los temas de la “cultura”, de la inmigración y de la convivencia entre grupos humanos son temas que caen plenamente dentro de la teoría y la práctica de la antropología, por lo cual estamos especialmente cualificados para dar una opinión experta en estas áreas.
Queremos expresar nuestro más enérgico rechazo a la propuesta del Sr. Rajoy de exigir a las personas que inmigran a España la firma de un contrato que, según entendemos, tiene tres aspectos principales: el compromiso de respetar las leyes y la Constitución de España, el compromiso de aprender español y el compromiso de respetar las costumbres españolas. Nuestras razones son las siguientes.
Primero, con el mero hecho de estar aquí, toda persona que reside en España –tanto si tiene la nacionalidad española como si no- tiene la obligación de respetar la Constitución y las leyes.
Segundo, como todos sabemos por experiencia propia, los idiomas se aprenden cuando uno tiene necesidad de ello. La amplia experiencia de las migraciones a nivel mundial enseña que, aunque la primera generación no siempre logre una plena competencia lingüística en la lengua del país de acogida, la segunda generación, escolarizada en el idioma del país, sí lo logra sin problema. La manera de conseguir la integración lingüística de las personas inmigradas es mediante el apoyo del Estado, con la oferta de clases sin coste en centros municipales, en horarios factibles para las personas trabajadoras, no mediante un “contrato”.
Tercero, y éste es el punto del que mayor conocimiento tenemos, la cultura (que incluye las costumbres) no es un todo homogéneo compartido por los ciudadanos de un país. No existe cultura nacional, ni cultura europea, que se pueda definir con un cierto número de elementos básicos con los cuales todas las personas están de acuerdo. Las pocas normas y los pocos “valores” considerados imprescindibles para el funcionamiento del país están plasmados en la Constitución y en las leyes (la democracia como forma de gobierno, la responsabilidad civil, la igualdad de las personas ante la ley...).
Todo lo demás son prácticas, que pueden ser más o menos extendidas o limitadas a unos grupos u otros. No hay más que darse un paseo por la geografía española para darse cuenta de ello. Además, las costumbres y la cultura no son fijas; sólo hay que pensar en las costumbres de hace cincuenta años para ver lo cambiantes que pueden ser. La imposibilidad de definir un acervo común de costumbres “españolas” saltará a la vista en cuanto se intente poner en práctica.
Finalmente, la meta a alcanzar en el mundo de hoy es una convivencia buena y enriquecedora. La falta de claridad en la definición del “problema” a resolver y la propuesta para resolverla, con un planteamiento simplista, incorrecto e insuficiente, tiene el efecto de fomentar una xenofobia siempre latente que sólo puede dañar a todos, ciudadanos españoles y personas inmigradas por igual.
Campaña "B"
OUUUUuuuu As formacions políticas levan xa en campaña 9 meses (ou mais), a apertura do período no que se pode poñer a verba "Vota" nos carteis non modifica a súa actitude; nada novo pois porén teño observado un adianto na campaña "b" que é aquela que fan 'estructuras afins' principalmente ós grandes partidos (e os maioriatirios dentro dun ámbito xeográfico) que xurden do silencio con reivindicacions premanentes que serán novamente ignoradas dende o 9-M.
Asociacions veciñais, culturais, deportivas, agrupacions gastronómicas, clubes de amas de casa, organizacions cidadans de toda caste -linguisticas, pedagóxicas, sanitarias...- empregan todo tipo de accions para facerse ver: Manifestacions, conferencias de prensa, contramanifestacions, actos vandálicos, folgas, comunicados de comunicación... ou para denigrar ó contrario.
¿Pretendo o silencio das xustas reivindicacions no periodo da campaña (versión 'extended')? NON, pretendo coherencia.
Galicia non se vendía hai un ano, Os dereitos linguisticos pisoteados hai tempo que xa o eran (eu coido que mais o dos galegofalantes que os do castelan), as reivindicacions salariais e contra a epidemia de inseguridade no traballo xa as había... A mín o que me alarma é que este tipo de estratexia derive en que a forza de precisaren mais atención sobre as própias accions estas se fagan mais violentas (as accions propias ou as 'contraccions') e perdamo-lo norde do lexítimo dereito á expresión (a prol i en contra) e se entre nunha especie de "represión permanente" na que o goberno xogue a autorizar accions dun grupo de a persegui-las de outros.
Vergoñenta é a xa coñecida actitude dos medios comunicativos que se adican á maquillaxe de accions de uns e de outros e tan pronto é lexítimo increpar a alguén á entrada ou á saida dun acto público lembrándolle feitos do seu discorrer na vida pública como semella que iso mesmo é o delicto mais brutal que se pode cometer e que merece o castigo mais inmediato sen agardar ás decisions xudiciais que SI hai que agardar para prevadicadores, estafadores e 'chorizos' de luva branca en xeral.
NON deixedes que "UTILIZEN" o voso voto; a única arma con poder sen destrucción masiva.
Asociacions veciñais, culturais, deportivas, agrupacions gastronómicas, clubes de amas de casa, organizacions cidadans de toda caste -linguisticas, pedagóxicas, sanitarias...- empregan todo tipo de accions para facerse ver: Manifestacions, conferencias de prensa, contramanifestacions, actos vandálicos, folgas, comunicados de comunicación... ou para denigrar ó contrario.
¿Pretendo o silencio das xustas reivindicacions no periodo da campaña (versión 'extended')? NON, pretendo coherencia.
Galicia non se vendía hai un ano, Os dereitos linguisticos pisoteados hai tempo que xa o eran (eu coido que mais o dos galegofalantes que os do castelan), as reivindicacions salariais e contra a epidemia de inseguridade no traballo xa as había... A mín o que me alarma é que este tipo de estratexia derive en que a forza de precisaren mais atención sobre as própias accions estas se fagan mais violentas (as accions propias ou as 'contraccions') e perdamo-lo norde do lexítimo dereito á expresión (a prol i en contra) e se entre nunha especie de "represión permanente" na que o goberno xogue a autorizar accions dun grupo de a persegui-las de outros.
Vergoñenta é a xa coñecida actitude dos medios comunicativos que se adican á maquillaxe de accions de uns e de outros e tan pronto é lexítimo increpar a alguén á entrada ou á saida dun acto público lembrándolle feitos do seu discorrer na vida pública como semella que iso mesmo é o delicto mais brutal que se pode cometer e que merece o castigo mais inmediato sen agardar ás decisions xudiciais que SI hai que agardar para prevadicadores, estafadores e 'chorizos' de luva branca en xeral.
NON deixedes que "UTILIZEN" o voso voto; a única arma con poder sen destrucción masiva.
Escomenza o derradeiro teatro
OUUUUuuuu... Logo de meses de escenas e manifestos chega a hora de raparense ó cero; non veñan a nos toma-lo que non temos; por exemplo inaugurando unha liña de tren que tiña que estar feita hai 16 anos ou escribindo un novo conto do inmigrante bó que se esquece de quen é para asumiren o que non son nin os de eiquí.
Deixando fora co resplado dos sabres e da forza de D'hont os centros do debate democrático: ¿Expresase de verdade a democracia nestas eleccions?.
Vivir é loitar, non sempre gañar e sempre, ó final, rematar "perdendo" na morte...salvo que podas concienciarte de que só unha actitude digna e sen expresions extremas, firme nos principios e suave nas formas che fai 'perdurable' non na memoria de alguns senon do percorrer das actividades humanas.
¿Eleximos?; ¿Que eleximos? A quen nos vai mandar calar nos próximos catro anos, a quen si lle dicimos das súas incoherencias nos vai dicir que non somos democratas porque xa puidemos votar unha vez e "perdemos" (suponse que en democracia non perde ninguén, ¿non si?). Crispados, tensos, exitados si que estamos mais porque TOD@S sabemos que pouco poder de decisión temos e que cada día a pantomima progresa mais, faise mais refinada e resulta mais doado entregarense a vivir unha vida ego-edonista nun continuo trance de estimulos mercado-publicitarios que tentar ter responsabilidade sobre os propios actos e participar activamente na toma das decisions que lle afecten a un de verdade.
Non pode falarse de elección se non tes a capacidade de elexir realmente e non se pode falar de representación si non se pode retirar dita representación ou influir no que e no cómo se fan as cousas.
Vivimos o tempo da maioría silenciada, cos pensamentos duns cantos que se fan superiores pola forza (do sabre, do carto, do poder...) campando omnipresentes en todas partes.
Deixando fora co resplado dos sabres e da forza de D'hont os centros do debate democrático: ¿Expresase de verdade a democracia nestas eleccions?.
Vivir é loitar, non sempre gañar e sempre, ó final, rematar "perdendo" na morte...salvo que podas concienciarte de que só unha actitude digna e sen expresions extremas, firme nos principios e suave nas formas che fai 'perdurable' non na memoria de alguns senon do percorrer das actividades humanas.
¿Eleximos?; ¿Que eleximos? A quen nos vai mandar calar nos próximos catro anos, a quen si lle dicimos das súas incoherencias nos vai dicir que non somos democratas porque xa puidemos votar unha vez e "perdemos" (suponse que en democracia non perde ninguén, ¿non si?). Crispados, tensos, exitados si que estamos mais porque TOD@S sabemos que pouco poder de decisión temos e que cada día a pantomima progresa mais, faise mais refinada e resulta mais doado entregarense a vivir unha vida ego-edonista nun continuo trance de estimulos mercado-publicitarios que tentar ter responsabilidade sobre os propios actos e participar activamente na toma das decisions que lle afecten a un de verdade.
Non pode falarse de elección se non tes a capacidade de elexir realmente e non se pode falar de representación si non se pode retirar dita representación ou influir no que e no cómo se fan as cousas.
Vivimos o tempo da maioría silenciada, cos pensamentos duns cantos que se fan superiores pola forza (do sabre, do carto, do poder...) campando omnipresentes en todas partes.
A infraestructura silenciosa...
OUUUUuuuu
Paseando hoxe co sol voltamos a aborda-lo tema de arraxa-lo mundo... No noso camiño topamos cun circuito para coches de modelismo ó que se lle dotou dun posto de mando elevado e cuberto; está no que fora o vertedoiro da cidade compartindo emprazamento cun circuito para trial (bici e moto) e aeromodelismo. O caso é que demos en falar de infraestructuras que, cun escaso custe de construcción e mantemento, teñen unha alta rendabilidade.
Veunos entón á mente a lembranza do que nos ensinaron sobre saude pública e como infraestructuras que hoxe pasan desapercibidas foron as grandes responsables do aumento da esperanza de vida en occidente nos séculos XIX e XX: O saneamento e a auga potable. Tamén as medidas preventivas como a vacinación mostraron grande impacto sobre os principais problemas de saude daquelas épocas, a saber, as enfermidades infecciosas.
Mais agora atopámonos nun tempo no que os problemas de saude en occidente son algo diferentes, as principais causas de morbi-mortalidade son accidentes e enfermidades ligadas a hábitos de vida (dieta, tabaco, escaso exercicio) e o plantexamento dende o punto de vista das actuacions tenta por diversas frontes facer impacto nelas sen conquerilo.
Lembrei entón unha entrada do foro de Correr en Galicia sobre o esforzo dunha persoa como demostración do escaso valor que ten na cultura actual o sacrificio e tamén lembrei unha conversa que tiven cun colega de rodaxe no parque do pontiñas en Lalín... a idea é simple. Agora a infraestructura con mais impacto sobre o tremendo problema dos hábitos de vida son as zonas públicas de lecer (parques, carris bici, roteiros) mais; como no século XIX a xente tivo que aprender a emprega-la auga corrente e o alcantarillado agora é preciso que se xere unha "infraestructura social" que permita que as persoas fagan uso desas infraestruturas de xeito moderado mais contínuo (como o facemos coa auga e o alcantarillado) como resultado de todo elo terá que chega-lo día no que topar xente trotando en grupo ou facendo exercicios nun parque público non sexa unha escepción senon unha regra.
¿Ten un papel a competitividade?; ten, mais non salientable, como moito motivador. A idea de circuitos como o "corre con nós" de Lugo non debera limitarse a probas de atletismo en ruta e, dende logo, constitue o tipo de infraestructura accesoria para que o investimento en parques deixe de ser unha cuestión de decoración e pase a ser un elemento da saude pública.
No mesmo sentido a "dignificación" do papel da persoa ó cargo da casa e o que cociña e a súa instrucción no eido da nutrición (grupos alimenticios, equilibrio, elementos esenciais); a creación de asociacions de "cociña sana" que non desboten a creatividade e permitan compartir todo tipo de coñecementos e habilidades neste importante aspecto da vida cotián constituirían aspectos moi importantes nesta loita.
Paseando hoxe co sol voltamos a aborda-lo tema de arraxa-lo mundo... No noso camiño topamos cun circuito para coches de modelismo ó que se lle dotou dun posto de mando elevado e cuberto; está no que fora o vertedoiro da cidade compartindo emprazamento cun circuito para trial (bici e moto) e aeromodelismo. O caso é que demos en falar de infraestructuras que, cun escaso custe de construcción e mantemento, teñen unha alta rendabilidade.
Veunos entón á mente a lembranza do que nos ensinaron sobre saude pública e como infraestructuras que hoxe pasan desapercibidas foron as grandes responsables do aumento da esperanza de vida en occidente nos séculos XIX e XX: O saneamento e a auga potable. Tamén as medidas preventivas como a vacinación mostraron grande impacto sobre os principais problemas de saude daquelas épocas, a saber, as enfermidades infecciosas.
Mais agora atopámonos nun tempo no que os problemas de saude en occidente son algo diferentes, as principais causas de morbi-mortalidade son accidentes e enfermidades ligadas a hábitos de vida (dieta, tabaco, escaso exercicio) e o plantexamento dende o punto de vista das actuacions tenta por diversas frontes facer impacto nelas sen conquerilo.
Lembrei entón unha entrada do foro de Correr en Galicia sobre o esforzo dunha persoa como demostración do escaso valor que ten na cultura actual o sacrificio e tamén lembrei unha conversa que tiven cun colega de rodaxe no parque do pontiñas en Lalín... a idea é simple. Agora a infraestructura con mais impacto sobre o tremendo problema dos hábitos de vida son as zonas públicas de lecer (parques, carris bici, roteiros) mais; como no século XIX a xente tivo que aprender a emprega-la auga corrente e o alcantarillado agora é preciso que se xere unha "infraestructura social" que permita que as persoas fagan uso desas infraestruturas de xeito moderado mais contínuo (como o facemos coa auga e o alcantarillado) como resultado de todo elo terá que chega-lo día no que topar xente trotando en grupo ou facendo exercicios nun parque público non sexa unha escepción senon unha regra.
¿Ten un papel a competitividade?; ten, mais non salientable, como moito motivador. A idea de circuitos como o "corre con nós" de Lugo non debera limitarse a probas de atletismo en ruta e, dende logo, constitue o tipo de infraestructura accesoria para que o investimento en parques deixe de ser unha cuestión de decoración e pase a ser un elemento da saude pública.
No mesmo sentido a "dignificación" do papel da persoa ó cargo da casa e o que cociña e a súa instrucción no eido da nutrición (grupos alimenticios, equilibrio, elementos esenciais); a creación de asociacions de "cociña sana" que non desboten a creatividade e permitan compartir todo tipo de coñecementos e habilidades neste importante aspecto da vida cotián constituirían aspectos moi importantes nesta loita.
A votación
OUUUUuuuu Nesta ocasión non participo nas listas electorais mais si participo no tema do vídeo. Xa leva 10000 visionados e alguns comentarios mais non escribo para pedi-lo voto senon para facer algunhas puntualizacions.
Non entendo ben porqué RTVE e Youtube poñen unhas condicions que logo non fan cumplir... Só 1 vídeo por conta, 30" de duración... e non entendo porqué algunhas persoas que preguntan se teñen que esconder para preguntar (non mostran a súa faciana, non din o seu nome, falsean a voz, poñen carteis...) se creen realmente no que preguntan. E tampouco entendo porqué SI hai vídos 'censurados' que, semellan, cumpli-los requisitos.
Enviareille estas queixas ós organizadores mais sei que non valerá de moito.
Non entendo ben porqué RTVE e Youtube poñen unhas condicions que logo non fan cumplir... Só 1 vídeo por conta, 30" de duración... e non entendo porqué algunhas persoas que preguntan se teñen que esconder para preguntar (non mostran a súa faciana, non din o seu nome, falsean a voz, poñen carteis...) se creen realmente no que preguntan. E tampouco entendo porqué SI hai vídos 'censurados' que, semellan, cumpli-los requisitos.
Enviareille estas queixas ós organizadores mais sei que non valerá de moito.
Unha axudiña
OUUUUuuuu... Non sei si é malo ou é bó mais dende o comenzo de mes esta web está a ter unha estrana suba de visitas....
Algo ó que non lle atopo explicación pois a páxina de destin de esta avalancha de visitas é o arquivo de Maio de 2005.
Así as cousas non teño explicación para un fenómeno que me ten asombrado.
A ver si algúen lle atopa un xeito a eso.
Algo ó que non lle atopo explicación pois a páxina de destin de esta avalancha de visitas é o arquivo de Maio de 2005.
Así as cousas non teño explicación para un fenómeno que me ten asombrado.
A ver si algúen lle atopa un xeito a eso.
Erros
OUUUUuuuu... Vai para 4 meses aceptei a invitación dun colega da rede para me facer unha conta no facebook.
Tras moito fedellar nel e ler algunhas cousas veño de decidir poñela en 'stand by' pois BORRARSE seica non é posible (ou é tan posible como en outras moitas contas que se teñen na rede) porque manteñen os teus datos durante un tempo para que te podas 'reactivar'.
Mais, para mín o fondo da cuestión é: ¿realmente aporto e me aporta algo unha rede así?. Aínda que fora polo contacto cos dous colegas que coincidimos alí non estaría mal mais ese tipo de contacto o podería (e sego) acadalo por outras vías... Os grupos profesionais que atopei non pasan de ser grupos de diversión con diferentes facetas mais coa mesma finalidade. As aplicacions teñen, case todas, pouco valor engadido comparado co que podo obter de aplicacions semellantes na rede e o bombardeo publicitario que non podo bloquear (veñen dentro do java) é moi cargante...
Bueno, que cometín o erro de me inscriber por mor de non poder avalialo previamente; se cadra debín crear unha "conta ficticia" durante uns meses e logo xa vería. Así aprendo.
Tras moito fedellar nel e ler algunhas cousas veño de decidir poñela en 'stand by' pois BORRARSE seica non é posible (ou é tan posible como en outras moitas contas que se teñen na rede) porque manteñen os teus datos durante un tempo para que te podas 'reactivar'.
Mais, para mín o fondo da cuestión é: ¿realmente aporto e me aporta algo unha rede así?. Aínda que fora polo contacto cos dous colegas que coincidimos alí non estaría mal mais ese tipo de contacto o podería (e sego) acadalo por outras vías... Os grupos profesionais que atopei non pasan de ser grupos de diversión con diferentes facetas mais coa mesma finalidade. As aplicacions teñen, case todas, pouco valor engadido comparado co que podo obter de aplicacions semellantes na rede e o bombardeo publicitario que non podo bloquear (veñen dentro do java) é moi cargante...
Bueno, que cometín o erro de me inscriber por mor de non poder avalialo previamente; se cadra debín crear unha "conta ficticia" durante uns meses e logo xa vería. Así aprendo.
En directo
OUUUUuuuu Ben, Estou en directo a traveso de Y! Live. Trátase dunha pequena coña persoal... Mais aló da Kanlepalleiro temos Palleirolive.
Bracean meu, logo afogan
OUUUUuuuu...Este post faise denantes do inicio oficial da campaña electoral, como comentario sobre as continuas pistas e contrapistas que os partidos van sembrando antes dese inicio para ires albiscando a opinión da audiencia (da súa claro) nunha especie de oferta continua, de rebaixas moi propias da época.
Fan tantas e tan dispares, case disparatadas ofertas nun ronsel case sen orientación coa única teima de manterse nos titulares dos medios -comunicativos subministrando opio á xente que gosta de creer en partes do prisma da realidade e non no corpo complexo e poliédrico cheo de aristas e caras que é a vida.
A min gústame facerme imaxes do que vou albiscando, e unha das que mais me chaman cando vexo estes anuncios e contra anuncios dos líderes antidemocráticamente elexidos de forzas que optan a gañar a travesía das eleccións é a do nadador que bracea perdida xa a orientación, faltas as forzas, sen convicción nas intencións e con escaso apoio que se sinte afogar.
Fallan cando non son capaces de ir mais aló do emprego ou rexeitamento da violencia como metodo político, fallan en non recoñece-las eivas dun sistema que SABE que non se pode chamar democrático porque non se trata só de votar cada certo tempo; o peor deste sistema é, xustamente, o que NON podemos votar... Iso fai que callen na xente as mensaxes demagóxicas que agora, neste entorno de aumento do paro e presencia maior de inmigrantes, vai facer doada mensaxe xenofóbica que non ven sendo senon outra versión de "pecha-los ollos e botarlle a culpa ós demais".
Das mensaxes mais contradictorias as dos que din que queren integrar ós inmigrantes facendolles comprometerse cos valores e costumes de aquí sen dicir si eses valores incluen o catolicismo (ou cando menos o cristianismo) e, non sendo así, sen explicar porqué se opoñen a o ensino deses valores FORA do marco dunha educación relixiosa. Teño a sensación de que se trata dunha "integración ás ostias"... E si alguén sinte que o sinalo que lle pregunte ós bispos e se aplique o conto.
Vin hai uns días un debuxo que se mofaba das primarias nos EEUU con duas imaxes; por unha banda "Mc Caín" como garante dunha unidade monolítica no bando Republicano e pola banda "Abel" como imaxe dunha suposta loita fraticida no bando Demócrata. Eu pregunto ¿porqué non é obrigatorio un sistema de primarias nos partidos "democráticos"?; non se pode pretender conducir unha democracia sen tela no seo interno.
¿Hai un programa de reformas democráticas? non, o avance da democracia é o grande ausente da campaña e a aprobación do tratado de Lisboa é a mostra da absoluta falla de respeto pola opinión da cidadanía que teñen os proto-democrátas que están na cimeira do poder político manexados por...
Fan tantas e tan dispares, case disparatadas ofertas nun ronsel case sen orientación coa única teima de manterse nos titulares dos medios -comunicativos subministrando opio á xente que gosta de creer en partes do prisma da realidade e non no corpo complexo e poliédrico cheo de aristas e caras que é a vida.
A min gústame facerme imaxes do que vou albiscando, e unha das que mais me chaman cando vexo estes anuncios e contra anuncios dos líderes antidemocráticamente elexidos de forzas que optan a gañar a travesía das eleccións é a do nadador que bracea perdida xa a orientación, faltas as forzas, sen convicción nas intencións e con escaso apoio que se sinte afogar.
Fallan cando non son capaces de ir mais aló do emprego ou rexeitamento da violencia como metodo político, fallan en non recoñece-las eivas dun sistema que SABE que non se pode chamar democrático porque non se trata só de votar cada certo tempo; o peor deste sistema é, xustamente, o que NON podemos votar... Iso fai que callen na xente as mensaxes demagóxicas que agora, neste entorno de aumento do paro e presencia maior de inmigrantes, vai facer doada mensaxe xenofóbica que non ven sendo senon outra versión de "pecha-los ollos e botarlle a culpa ós demais".
Das mensaxes mais contradictorias as dos que din que queren integrar ós inmigrantes facendolles comprometerse cos valores e costumes de aquí sen dicir si eses valores incluen o catolicismo (ou cando menos o cristianismo) e, non sendo así, sen explicar porqué se opoñen a o ensino deses valores FORA do marco dunha educación relixiosa. Teño a sensación de que se trata dunha "integración ás ostias"... E si alguén sinte que o sinalo que lle pregunte ós bispos e se aplique o conto.
Vin hai uns días un debuxo que se mofaba das primarias nos EEUU con duas imaxes; por unha banda "Mc Caín" como garante dunha unidade monolítica no bando Republicano e pola banda "Abel" como imaxe dunha suposta loita fraticida no bando Demócrata. Eu pregunto ¿porqué non é obrigatorio un sistema de primarias nos partidos "democráticos"?; non se pode pretender conducir unha democracia sen tela no seo interno.
¿Hai un programa de reformas democráticas? non, o avance da democracia é o grande ausente da campaña e a aprobación do tratado de Lisboa é a mostra da absoluta falla de respeto pola opinión da cidadanía que teñen os proto-democrátas que están na cimeira do poder político manexados por...
Un resumo do entroidado
OUUUUuuuu... Por moi atarefado que este e moito que mellorar que queira a cuestión é que non debo deixar pasar mais tempo denantes de deixar constáncia do entroido 2008. O primeiro sen a presencia de Elena, a raiña do entroido verinés, tiña que ter algo especial e así foi: Suspendeuse o desfile do Domingo en "case" todas partes...
Mais escomencemos por onde hai que ir. O Venres nos presentamos en Laza para o folión... Unha cea moi animada e con moi bó ambiente e o engadido do Xastré.
Saimos cos fachos na man tódolos que iamos; cunha noite estrelecida e non moi fria, as luces e as sombras a loitar...
Logo chegou a hora dos "petamoito" que estiveron petando no reaberto bar da picota ata que tiveron mancaduras nas mans.
O Sábado foi a noite da "carnavalada" isto é o disfraz ó estilo mais común do que se fai por ahí.... O que non quita de pasarmolo moi ben tanto na verbena como na cea e logo pola noite.
Claro que a "alguén" lle tiña que tocar ir mais cedo para a casa cos nenos...
O Domíngo foi un dia para esquencer; tanto que caseque non tomei fotos... Pola noite a cousa mellorou e ainda puiden botar unhas bailas no 'bigotes', no Picota e no 'Comisión' ainda que o mellor o pasei na verbena.
O Luns erguinme cedo pois tiña unha cita importánte.
Os meus heredeiros quixeron acudir á Farrapada de Laza e abofé que o pasaron de medo
Quen millor o "chispas" que non parou de dar tralla todo o tempo malia a cantidade de farrapazos que levou nos fuciños...
Logo pola tarde puxemos en marcha a "multinacional entroideira" na que Nieves mantivo a presencia en Laza na baixada da morena e as formigas (mágoa que non conqueriron subila no burro); o pelotón de cativos preferiu a farelada en Verín e a un servidor correspondeulle o turno en Oimbra...
Mais só ata a adega nº 44 que logo houbo moito que danzar para que a cousa voltase ó seu cauce i eu puidese desprazarme a Laza a pasa-lo resto da noite danzando, cantando e rematando coa colleita de LK.
O martes por fín houbo desfile en Verín e saiu o noso cigarrón.
A verdade é que malía a falla do domingo coido que cada ano hai mais Cigarrons e Peliqueiros; máscaras que, mais aló da estética teñen o caracter e a forza do seu ser
Mais escomencemos por onde hai que ir. O Venres nos presentamos en Laza para o folión... Unha cea moi animada e con moi bó ambiente e o engadido do Xastré.
Saimos cos fachos na man tódolos que iamos; cunha noite estrelecida e non moi fria, as luces e as sombras a loitar...
Logo chegou a hora dos "petamoito" que estiveron petando no reaberto bar da picota ata que tiveron mancaduras nas mans.
O Sábado foi a noite da "carnavalada" isto é o disfraz ó estilo mais común do que se fai por ahí.... O que non quita de pasarmolo moi ben tanto na verbena como na cea e logo pola noite.
Claro que a "alguén" lle tiña que tocar ir mais cedo para a casa cos nenos...
O Domíngo foi un dia para esquencer; tanto que caseque non tomei fotos... Pola noite a cousa mellorou e ainda puiden botar unhas bailas no 'bigotes', no Picota e no 'Comisión' ainda que o mellor o pasei na verbena.
O Luns erguinme cedo pois tiña unha cita importánte.
Os meus heredeiros quixeron acudir á Farrapada de Laza e abofé que o pasaron de medo
Quen millor o "chispas" que non parou de dar tralla todo o tempo malia a cantidade de farrapazos que levou nos fuciños...
Logo pola tarde puxemos en marcha a "multinacional entroideira" na que Nieves mantivo a presencia en Laza na baixada da morena e as formigas (mágoa que non conqueriron subila no burro); o pelotón de cativos preferiu a farelada en Verín e a un servidor correspondeulle o turno en Oimbra...
Mais só ata a adega nº 44 que logo houbo moito que danzar para que a cousa voltase ó seu cauce i eu puidese desprazarme a Laza a pasa-lo resto da noite danzando, cantando e rematando coa colleita de LK.
O martes por fín houbo desfile en Verín e saiu o noso cigarrón.
A verdade é que malía a falla do domingo coido que cada ano hai mais Cigarrons e Peliqueiros; máscaras que, mais aló da estética teñen o caracter e a forza do seu ser
Suscribirse a:
Entradas (Atom)